Άρπαξα τη ζωή απ'τα μαλλιά αλλά φορούσε περούκα..

2010-05-04T00:54:00.006+02:00

Κάποτε, θυμάμαι, σου είχα πει ότι θα φύγω, ότι δεν αντέχω πάντα να με συγκρίνεις..ότι θα φύγω επειδή δεν μπορώ να υπομένω τη διχασμένη προσωπικότητα των συναισθημάτων σου, την ζήλια και το θυμό σου. Πόσες φορές είπα να φύγω, μα πάντα κάτι βρίσκεται να με κρατάει δεμένη, σαν γόρδιος δεσμός που δε θα λυθεί απο κανένα, ούτε θα κοπεί. Ποτέ. Θα έφευγα στο ορκίζομαι. Το ορκιζόμουν και στον εαυτό μου. Μα έμεινα εδώ, γιατί θυμάμαι που μου ψιθύρισες «Φως μου...Μην φύγεις φως μου...», λύγισα και σου αφέθηκα ξανά απ' την αρχή. Έμεινα εδώ, γιατί το να σε νοιάζομαι μου αρκούσε, το να ακούω τη φωνή σου και να σε αισθάνομαι, έγινε γλυκό ναρκωτικό μες το αίμα μου. Κάποιο βράδυ, μου είπες ότι θα έκανες τα πάντα για εμένα. Χαμογέλασα, δεν θυμάμαι αν σε πίστεψα. Μα θυμάμαι, ότι χάθηκα στα μάτια σου, μετά από αυτή σου την πρόταση. Έγειρα στον ώμο σου, σαν το πιο απροστάτευτο πλάσμα στον κόσμο, που μόλις είχε βρει καταφύγιο. Μετά, με άφησες... Δεν το ήθελες, ξέρω πως δεν το ήθελες. Μα εγώ, έμεινα εκεί...σε ένα δωμάτιο άδειο. Έβλεπα ακόμα τη μορφή σου να περιπλανιέται στο μυαλό μου, άκουγα τα γέλια σου...τα δικά μου όταν μου έλεγες κάποιο αστείο, πάντα με τον δικό σου τρόπο. Ξάπλωνα στο κρεββάτι, σαν να πάλευα να παραμείνω ζωντανή. Πόσες φορές πήρα το μαξιλάρι μου αγκαλιά και έκλαιγα. Δεν ήθελα να σε χάσω. Δεν θέλω να σε χάσω. Όχι τώρα πια, όχι τώρα που φτάσαμε ως εδώ.. Κοιτάζω το δωμάτιο. Πόσο θά θελα να ήσουν εδώ. Όλα στριφογυρίζουν στο μυαλό.. όλα θυμίζουν εσένα. Τόσες αναμνήσεις, δεν είναι δύσκολο να ξεχάσω, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Τρέμω στη σκέψη μήν πάθεις κακό και είμαι μακρυά σου. Μην πάθεις κακό και δεν μπορώ να σε αγγίξω. Κι όμως είμαι εδώ. Έμεινα εδώ. Ξέρω οτι δε με ξεχνάς, αλλά και να με ξεχάσεις εγώ μωρό μου δύσκολα ξεχνάω, δεν θέλω να ξεχνάω, τουλάχιστον ό,τι αφορά εσένα. Έμεινα Εδώ.. Αφιερωμένο λοιπόν το παρακάτω: Σε μιαν ανάσα, τόσα χρόνια τα χωράω, τα φιλιά σου κι όσες γράψαν μουσικές, σε μιαν ανάσα.. Σε μιαν ανάσα, ο,τι έγινα σε σένα το χρωστάω.. Στο χρωστάω και η δειλή, δεν το ξεστόμισα ποτέ..

Κι αν λες πως έτσι ειν' οι σχέσεις..

2009-11-28T22:28:00.016+01:00

Ξέρω οτι ακόμα τζε η πιο τέλεια σχέση μπορεί να έσχει τα κάτω της. Έιτε που εξωτερικούς παράγοντες, είτε που ασυμφωνία χαρακτήρων. Όταν όμως εμείς οι γυναίκες έχουμε κάποιο πρόβλημα, θέλουμε να το κουβεντιάσουμε, να το συζητήσουμε, να το φιλοσοφήσουμε τζε να το δούμε απο όλες τις πλευρές πριν καταλήξουμε σε συγκεκριμένα συμπεράσματα. Επειδή όμως ο άνθρωπος μας συνήθως δεν υιοθετά την ίδια συμπεριφορά, πιάνουν μας τα νεύρα, νομίζουμε οτι δεν ενδιαφέρεται τζιε ξαφνικά βρισκούμαστε ένα στάδιο πρίν αρχίσουμε να σπάζουμε πράματα. Σε όσες το εξανάζησαν τζε καταλαβαίνουν τι εννοώ, ενα έχω να πω. ΗΡΕΜΑ.. Επειδή οι άντρες δεν αντιδρούν με τον ιδιο τρόπο όπως εμείς, δεν σημαίνει οτι εν αναίσθητοι. Ντάξει, πάντα θα υπάρχουν τζε οι εξαιρέσεις, αλλά να μεν τους βάλουμε ούλλους μεσα σε ενα καζάνι. Το θέμα είναι οτι οι άντρες είναι που τη φύση τους μαθημένοι να λύουν τα προβλήματα μπάμ και κάτω. Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε. Δεν τους αρέσκουν τα πολλά πουρ πουρ. Θέλουν να βάλουν τα πράματα στη θέση τους τζε να τα φτιάχνουν όπως θα έφτιαχναν ένα computer, το αυτοκίνητο ή το καζανάκι της τουαλέτας. Χωρίς εξηγήσεις τζε μελοδραματισμούς. Εμείς που την άλλη αρχίζουμε τα "νιώθω οτι δεν με καταλαβαίνεις, εβαρέθηκα τούτη τη κατάσταση, εν μπορώ άλλο.. κλπ κλπ κλπ" τζε μόνο οταν τελειώσουμε καταλαβαίνουμε οτι για άλλη μια φορά εμιλούσαμε του τοίχου. Θέλουμε να εκφράσουμε τζίνα που νιώθουμε να τα φκάλουμε που μέσα μας, να μιλούμε για ώρα μέχρι ο άλλος να μας καταλάβει τζε να μας πεί "Ναί, αγάπη μου, έσχεις δίκαιο, υπόσχομαι δε θα το ξανακάμω" πράμα που όμως δεν θα γίνει ποτέ γιατί τα παραπάνω λόγια που είπαμε ήταν αχρείαστα τζε ακαταλαβίστικα. Οχι, οχιιι φυσικά τζε δεν μιλούμε κινέζικα, απλά δεν ήβραμε ακόμα τον τρόπο να πετύχουμε τζίνο που θέλουμε χωρίς πολλά πολλά. Οι άντρες θέλουν 1. να ανιχνεύσουν το πρόβλημα τζε 2. να το λύσουν. Πρακτικοί τύποι τα αρσενικά. Τζε τούτο γιατί όταν κάποτε ο άντρας έμοιαζε πιο πολλά με πίθηκο, η μόνη του έννοια, ήταν να φκεί στη φύση, να κυνηγήσει το θήραμα του τζε να το σκοτώσει για να θρέψει την οικογένειά του. Με την ίδια λογική όμως, τζε η γυναίκα, αθκιασερή μες τη σπηλιά, έπρεπε να έβρει κάποιο τρόπο να γεμίσει τις ώρες της. Άρχισε που λέτε να πίνει καφέ με τις γειτονισσες τζε να φιλοσοφά για ώρες τα προβλήματα του σπιθκού της (στη περίπτωση μας της σπηλιάς της) Ο άντρας που δεν εχρειάζετουν να μιλά, να φιλοσοφά τζε να ευαισθητοποιείται, έφκαλε τα νεύρα του πανω στο κυνήγι ενώ η γυναίκα πάνω στο μουρμουρκό. Έτσι, ανέκαθεν, οι άντρες δεν μας καταλαβαίνουν γιατί πολύ απλά εχάσαν επεισόδια. Τελος. So, αντί κοπέλες να κάθεστε με τις ώρες τζε να εξηγάτε του φτωχού του ανθρώπου (που μεταξύ μας λόγω DNA ενι φταίει σε τίποτε) πως σας κάμνει το συγκεκριμένο πρόβλημα να νιώθετε, μιλατε ανοιχτά. ΞΕΚΑΘΑΡΑ. Πείτε τζίνο που θέλετε χωρίς σκηνές, κλαψουρίσματα, παρομοιώσεις, μεταφορές, παραδείγματα τζε συναισθηματισμούς. Αφήστε το drama για τις φίλες σας που τζε οι ίδιες σίουρα θα περνούν το ίδιο σενάριο. Αν δεν θέλετε λοιπόν να δείτε το φίλο σας να σας κοιτάζει όπως που να είδε μια ταινία τζε να μεν εκατάλαβε το τέλος, πείτε του με μικρές προτάσεις το πρόβλημα, τζε πως θέλετε να λυθεί. Προσοχή! Μην του κάμνετε ερωτήσεις. Χάσιμο χρόνου τζε σάλιου. πχ, αντί για: "Δεν περνούμε σχεδόν καθόλου χρόνο μαζί.. δεν σε κόφτει τι κάμνω.. δεν μου διάς σημασία.. ξεχνάς με συνέχεια.. νιώθω μόνη μου.. αμελάς με.. φκαίνεις κάθε νύχτα με τους φίλους σου.. εμένα έσχεις με στη πάντα..αν με βαρήθηκες πέ μου να ξέρω.. δεν μπορώ να καταλάβω τί έγινε..δείχνεις μου οτι δεν ενδιαφέρεσαι για μένα πλέον.." δοκιμάστε: "Θέλω να περνώ παραπάνω χρόνο μαζί σου. Γίνεται να μείνεις σπίτι αύριο τη νύχτα;" Απλά, ξεκάθαρα κι ωραία.

Έφυεν τζε το καλοτζαίρι..

2009-08-28T17:40:00.002+02:00

Ώς πριν 2 μήνες ήθελα απεγνωσμένα να έρτει τζίνη η μέρα που θα εδίενα τέστ αυτοκινήτου. Έδωκα, επέρασα, έφκαλα άδεια. Το περίεργο είναι οτι τζίνη ούλλη η μανία να φκάλω την ευλοημένη την άδεια, έφυε μου. Μια φορά έπια το toyota το φτωχό, τζε τζίνην, έφα το ρίμς του πάς σ'ένα πεζοδρόμιο. Σκέφτομαι να το πιάω πόψε τζε να το ποφκάλω μες την τουριστική. Αααα!!! Αρχίζει τζιε η γιορτή του κρασιού πόψε! επεθύμισα πάααρα πολλά να πάω σε κάτι τόσο χωρκάτικο. Να θωρώ τους βρακάες να πατούν τα σταφύλια τζε να τα ζουλούν με τα δάχτυλα των ποθκιών τους (μπλιάξξξ) παρέες παρέες να κάθουνται τζε να τρώουν σουβλάκια σιεφταλιές πάνω στα τραπέζια με τα καρό τραπεζομάντηλα, τους εγγλέζους να πιττώνουν τζιε να γίνουνται γάροι που το κρασί που εν μούχτιν. Wait, wait!!! έσχει τζι άλλα!! Τα μωρά να κλέουν τζε να οδύρουνται που η μάνα τους έν τους πιάνει τζίνο που ίδαν στο καζαντί, τις ρωσσίδες να περπατούν καμαρωτές καμαρωτές πάνω στις 15ποντες πλατφόρμες τους φορώντας κάτι φούστες-ζώνες, συνοδευόμενες απο Κυπραίους πάτρονους με χρυσές αλυσίδες τζε ένα νύσχι νννά πάς το μιτσί τους το δαχτυλούιν, η μυρωθκιά της ρέγγας να περνά που παντού τζε το ρεσι να αχνοβράζει μες το χαρτσί. :) Ουάουυυ θέλω να πάωω!!!

Γράμμα στον εαυτό μου

2009-06-15T15:31:00.005+02:00

Μερικές φορές οι άνθρωποι εκπλήσσουν σε, άλλες φορές απογοητεύκουν σε, αλλά ποτέ δε θα τους μάθεις πραγματικά αν δεν τους ακούσεις, αν δεν τους νιώσεις. Την ζωή μας όμως εμείς την κάμνουμε τελικά τζε τούτο εν το καλό της υπόθεσης. Εσύ θκιαλέεις πώς θα αλλάξεις τη ζωή σου προς το καλό, προς το κακό, πως θα την κάμεις καλύτερη ή πως θα τη διαλύσεις. Πολλοί εν τζίνοι που το παίζουν φίλοι μας. Άλλοι πάσειν, άλλοι έρκουντε. Μόνο τζίνοι που μεινίσκουν μαζί μες σε ούλλες τις φάσεις που περνούμε, καλές ή κακές, εν οι πραγματικοί φίλοι. Τζίνους εν πρέπει να τους αφήνουμε ποτέ. Όσο για τις σχέσεις, τους δεσμούς μας, τζιε τζίνοι πάσειν τζι έρκουντε σταδιακά, μόνο που οι παραπάνω πυροβολούν σε τζε μετά φεύκουν. Όμως πάλε, δε μπορείς να σταματήσεις να ψάχνεις, να γνωρίζεις νέους ανθρώπους γιατί έτσι, ποτέ εν θα έβρεις το άλλο σου μισό. Το άλλο μισό κάποιου ανθρώπου που θα σε κάμνει ολόκληρο. Του ανθρώπου που δε θα χρειάζεται να του πείς "Σ'αγαπώ" γιατί θα ξέρει ήδη, με ούλλη του τη δύναμη οτι τον αγαπάς πραγματικά. Τζε πρέπει πάντα, πάντα μα πάντα να πιστεύκεις στον εαυτό σου, γιατί αν δεν πιστεύκεις εσύ καημένη μου, τότε ποιός εν να πιστέψει; Ο κόσμος βουρά, βαρκέται, έσχει τα δικά του προβλήματα. Ο καθένας θωρεί το συμφέρον του. Μόνο εσύ μπορείς να κάμεις κάτι για σένα τζε ξέρεις το.

Ξέρεις οτι ποτέ δεν εν αργά για να γίνεις τζίνο που θέλεις να γίνεις, τζε ο χρόνος έν έσχει όριο, εν με το μέρος σου, τυχερή.. Μπορείς να αλλάξεις ή να μείνεις η ίδια, it's up to you. Έν υπάρχουν κανόνες. Το παιχνίδι εν δικό σου. So, are you ready to play the game, ready to lose it all?? που λέει τζε η αοιδός. Μακάρι να τα βλέπεις ούλλα θετικά. Όπως τωρά. Μακάρι να δείς πράγματα καινούρια, τζε να τα δείς με άλλα μάθκια. Να νιώσεις πράματα που δεν εξανάνιωσες, να γνωρίσεις ανθρώπους με διαφορετικές απόψεις. Να ζείς τη ζωή σου τζε να είσαι περήφανη καθώς τη ζείς. Αλλά τζε περήφανη να μεν είσαι, κανόνισε να έσχεις το θάρρος να αρχίσεις ξανά που τη αρχή.

Πάμε γι' άλλα..εεε..!!

2009-06-05T14:30:00.000+02:00

Τζε να με πιάνει η Ραφαέλλα τηλέφωνο τζιε να μου λαλεί: "Κόρη..εεμ, εφκήκαν τα αποτελέσματα.." Τζε να με πιάνει ο πέλλαρος επειδή έν ήμουν προετοιμασμένη να ακούσω κάτι τέθκοιο. "Μα μάνι μάνι; Αφού τωρά έχουμεν Ιούνη. Εεε;; Τί έγινε;;" Τζε να συνεχίζει η Ραφαέλλα τζι εγώ να είμαι έτοιμη να σπάσω που την αγωνία μου. "Εγώ επέρασα αγάπη.." τζια μόλις το λαλεί με έτσι ύφος λυπητερό,αμάνα μου λαλώ. Επιαν με..Καρδιακό. Φέρτε άμπουλες ίου ίου. Εν να το πάθω, εν τη γλιτώνω. Η πίεσή μου ανέβηκε 23! "Τζιε εε..Εγώωω; έμεινα;; αμάνα μου έτοοο, ήξερα το! Έμειναα; Έμεινααα!!πέ το, έμεινα!!" αρκεψα να τσιριλλώ όπως την σχιζοφρενή μες το σπίτι. "Ενιξέρω κόρη, θέλεις κωδικούς για να δείς.." Φιουξ ελευθερία. Πε το μάνα μου τζι αλλο λίον να ψάχνουμεν παπά. Τελικά έχω χρόνια ακόμα να πάθω τζίν το καρδιακό. Τζιαι μεταξύ μας,πιστεύκω ένεν που καρδιακό που εν να πάω..μάλλον που κανένα αλτσχάιμερ όπως τη γιαγιά μου. Ε, λίον το ότι της μοιάζω, λίον το ότι έχω την πελλάρα της, εε εν τζιε το κληρονομικό, τζίνο πού το βάλλουμεν δηλαδή; Μπαίνω που λέτε στο site του πανεπιστημίου, βρίσκω τους κωδικούς μου, καταστάσεις..τζιεεεε..Επέρασααα!!!!Εν έμεινα ούτε ένα μάθημα!! Εγώ, το σπάσμα.μουαχαχαχα.. είμαι ακόμα μες τη τρελλή χαρά. Αφού ήρτα πριν λίο δουλειά τζι έχω ένα χαμόγελο ώς τ'αυκιά. αα..τωρά που είπα δουλειά, εν η τελευταία μου μέρα σήμερα, οι τελευταίες μου ώρες δήλαδή. Φεύκω γιατί εν πολλές οι ώρες, ε, έχουμεν τζε τα (L) τα μαθήματα, είπαμε να ξεκουραστούμε τζιε λιό. Όι πως τσαππίζω τζιε κουράζομαι δαμέ (Ούλλη μέρα φέισμπουκ, φραπέ, ζαππινγκ μες σε διάφορες σελίδες με ρούχα τζιε άαατε να απαντήσω τζιε κανένα τηλέφωνο ή να βοηθήσω κανένα πολίτη που θέλει ταξιδάκι με το φάμιλι του. Ξέρετε, που τζίνους που έν φοούντε που γρίπες χοιρινών τζιε πτώσεις αεροπλάνων. Αστεία αστεία, λαλούμεν ότι ο Κυπραίος έν καταλάβει που κρίση, αλλά έν έχουμεν δουλειά!!! Γιατί κανένας δεν θέλει ταξίδι; Μπανγκόγκ, Πουκέτ, Ταϋλάνδη, Μαλδίβες, Άγιο Μαυρίκιο, Χαβάη, Βάρνα, Μεξικό.. (καλά, ουδέν σχόλιο για το τελευταίο) αλλά στο πόιντ μας! Τόσοι τέεεελιοι προορισμοί τζε ΔΕΝ έσχει δουλειά. Απ'ότιμου λαλούν οι άλλες δαμέ που είναι τζε πιο παλιές τζε έχουν εμπειρία, άλλες χρονιές, εγίνετουν χαμός στο γραφείο! Οι Κυπραίοι εν εμπορούσαν χωρίς διακοπές. Τι Ελληνικά νησιά, τί κρουαζιέρες, τί Μάλτα, Τυνησία.. φέτος, ότι τζιε νάγινεν, νέκρες..

Καλοκαιρινές διακοπές... Για πάντα??

2009-05-29T10:01:00.003+02:00

Ήρτα Κύπρο. Χεχε. Μια βδομάδα πιο γλήορα. Εν άντεξα παραπάνω. Ενοστάλγησα τα πάτρια εδάφη. Επιτέλους δηλαδή, αν εμείνισκα μια μέρα παραπάνω μες το Λίβερπουλ εμπορούσε να πελλάνω. Νιώθω πολλά παράξενα όμως. Όπως που νά'μαι κάπου εξωτικά που την μέρα που ήρτα. Το σπίτι μου φατσάρει άλλοσπος, οι γονιοί μοθυ διαφορετικοί. οι φίλοι μου λείπουν.. Έπιασα δουλειά σε ταξιδιωτικό γραφείο εντομεταξύ (ονόματα δεν λέμε για καλό τζε για κακό) 'Εσχει φάση αλλά θα σταματήσω επειδή δεν βολεύκουν οι ώρες. Άρχισα τζε μαθήματα αυτοκινήτου.. Αν φκάλω εγώ άδεια εννναν μεγάλη κουβέντα. Η δασκάλα μου λαλεί οτι είμαι δημόσιος κίνδυνος. Εβάφτισεν με Σσιούμαχερ. Αφού κολλά το πόι μου πάς την πεζίνα τζιεν λέει να την αφήκει, φταίω? Ενιγουέις, αλλο 5-6 μαθήματα τζιε πάω για τεστ. Νομίζω. Αχχχ, θέλω να πάω θάλασσα. Είμαι άσπρη όπως το γαλατοπούρεκκο. Τζιαι όι μόνο εγώ δηλαδή, ούλλοι οι φοιτητές της Αγγλίας έτσι ένει. Α, θέλω να χάσω τζιε 2-3, 4-5, 5-6 κιλούθκια έτσι για να πηαίνω τζιε guaba. Σταθεράαα..

Τρίτη και 13?? Πελλάάάρεεεςς..ένεν;;

2008-12-08T05:33:00.006+01:00

Ξυπνούμε πρωί πρωί. 4 Αθκιασερές και αποφασίσαμε λοιπόν να πάμε απο Liverpool-Crew, και απο Crew-Manchester για ψώνια..εμείς τα ψώνια.. Τη νύχτα είπαμε να μείνουμε στο σπίτι μιας φίλης μας στο Crew για να ξεκουραστούμε. Πιάνουμε το τρένο ούλλο χαρά, με τις βαλιτσούες μας (η πιο μεγάλη η δική μου, χαχ!) και καθούμαστε ούλλο όρεξη στις θέσεις μας. Άσχετο το οτι έκατσε δίπλα μας μια κοτζιάκαρη η ίδια με τζίνη που επιβίωσε στον Τιτανικό τζε ήθελε κουβέντα. Ώς δαμέ ούλλα καλά. Έλα όμως που το τρένο εσταμάταν κάθε 3 λεπτά, με τον οδηγό να ανακοινώνει οτι υπήρχε "κάποια βλάβη", να πιάνει την Στέφανη ουρολοίμωξη τζε να βουρά πάνω κάτω μές τη τουαλέτα συνέχεια, η κοτζιακαρούα να μιλά ακόμα, τζε τζαμέ που έπρεπε να φτάσουμε Crew στη μισή ώρα, εκάμαμεν 2μιση ώρες μες το τρένο;; Τίποτε όμως δεν θα μας εχάλαν τη διάθεσή μας! Είμασταν αποφασισμένες! Θα επερνούσαμε τέλεια!! (Υπενθύμιση. Ηλίθια αισοδοξία). Κατεβαίνουμε που το τρένο, πιάνουμε ταξί για να αφήσουμε τις βαλίτσες στο σπίτι της Κωσταντίνας. Αν είδατε τον Εξορκιστή, σίουρα πρέπει να θυμάστε τη φάση που η μιτσιά-ζόμπι κατεβαίνει που το δωμάτιο της στο σαλόνι τζε κατουρά πας το χαλί. (Όντως, πολλά γελοία φάση..αλλά..) Ειλικρινά, το σπίτι ήταν το ίδιο!! Μιά τεράστια σκάλα απέναντι που την είσοδο, με κάθε σκαλοπάτι να τρίζει. Η ατμόσφαιρα αποπνιχτική. Αφήκαμεν τις βαλίτσες μας τζε εφύαμεν βουρητές. Φτάνουμε πίσω στο σταθμό του τρένου τζε πάμε στη πλατφόρμα μας για Manchester. Καθώς κοντεύκουμε, ακούμε φωνές, γιουχαίσματα, πανικό τζε καταστάσεις. Μπένουμε μες το τρένο, μαζί με αλλο 200 φανατισμένους οπαδούς ντυμένους στα μπλέ να φωνάζουν συνθήματα (στα αγγλικά εν μας κανεί), να φτύνουν, να ξιτιμάζουν, τζε τα μμάθκια τους ππιρίλλες πάνω μας. Ήβρεν τη μέρα να έσχει match η Manchester City γ...την ατυχία μου. Θυμούμαι τη φάση τζε σηκώνεται η τρίχα μου. Εμείς ανήμπορες να κουνηθούμε, 4 κορούες στριμωγμένες μες το τρένο, τζε μπροστά, πίσω, δεξιά τζι αριστερά μας πίττα οι άντρες. Τζε τί άντρες..Εγγλέζοι!!! (πάλε εσηκώστηκεν η τρίχα μουυυ) Εβρωμούσαν μπύρες, ετρίφκουνταν πάνω μας, εγελούσαν..ήθελα να κλαίω! Εβαστούσαμεν ούλλες το σχέριν η μια τις άλλης όπως τα πουλλούθκια. Ήταν η πιο αηδιαστική, η πιο απαίσια, η πιο αναγουλιαστική μισή ώρα της ζωής μου. Σε κάποια φάση φτάνουμε Manchester, σσιονωννούμαστε έξω που το τρένο, τζε κατευθυνούμαστε προς το κέντρο. Φτάνουμε στα καταστήματα, τζε πριν προλάβουμε να πούμε "credit card" αρχίζουν τζε κλείουν ούλλα, το ένα πίσω που το άλλο. Ένα πράμα έχω να θυμούμαι που το Manchester. Ένα subway που μου έκατσε στο στομάσχι σουβενίρ τζι ένα καλό κρυολόγημα που την βροσχήν που εφάμεν ώσπου να πάμεν πίσω στο σταθμό του τρένου. Αα.. τζε τον μεθυσμένο που με αγκάλιασε μες το δρόμο τζε ερώταν με: "Do you haaa..havvee a boy-boyfriendd??" Τζε τί το ήθελα εγώ η ηλίθια να του πώ ναί;;; Στα 10 λεπτά εβρέθηκεν μες το τρένο μας να με δείχνει τζε να φωνάζει μες τον κόσμο: "She has AIDS!! She has AIDSSS!!!" Στα πολλά πολλά καταφέρνουμε να πάμε Crew τζε όπως φκαίνουμε έξω που το σταθμό του τρένου πιάνει ξανά μιά βροσσή, τζε τα παπάκια πάν στη ποταμιά αντί στο προορισμό τους. Το πάρκινγκ του σταθμού όφκερο. Η Στέφανη να συνηδητοποιά οτι πάααλε θέλει toilet. Εμείς το πόνο μας. Πώς γίνεται να μεν έσχει ταξί;; Πάντα υπάρχει ταξί!! Εν Αγγλία γαμώτο! Νέκρα όμως έξω που το σταθμό. Στην πολλή την ώρα, βλέπουμε ένα να έρκεται που μακριά τζε να παρκάρει μπροστά μας. Η σωτηρία μας, εσκεφτήκαμε. Πάμε να μπούμε μέσα τζε σταματά μας. Τωρά αν ήταν Ινδός, Πακιστανός, κάτι έτσι..εν να σας γελάσω, έν τους καταλάβω. Είπαμε του πού θέλουμε να μας πάρει τζε σταματά μας απότομα: "No..noo.. you too young! It is too near, go walk!" Ασπούμε γιέ μου έν νύχτα! Εν ψόφος! Εν 20 λεπτά περπάτημα! Βρέσχει! Plus.. είμαστε κοπέλλες, hello? Πού εν οι καλοί σου τρόποι; Πού εν ο ιπποτισμός; Τζε έντζεν τζε χάρη που του ζητήσαμεν! Ήταν η δουλειά του, wtf?? Πέ τζε να πείς, εκαταφέραμεν τον τζι επήρεν μας τελικά στο σπίτι της οικογένειας Adams (αν θυμάστε το έργο). Σημείωση στον εαυτό μου: Να διώ tips στους ταξιτζίες στη Κύπρο. Εν οι καλλύτεροι! Πρίν κατεβούμε καλά καλά που τα ταξί, αποφασίζουμε οτι έππεσεν όλων το αρφάλλι μας και λέμε να πάμε στο σούπερμάρκετ απέναντι για να φάμε κάτι. Κατεβαίνουμε, πληρώνουμεν τον Ινδο-Πακιστανό ηλίθιο ταξιτζή τζε ώσπου να διασταυρώσουμε το δρόμο, βλέπουμε στο κατάστημα να σβήνουν τα φώτα, τον υπάλληλο να τραβά τις τέντες τζε να μας νέφκει "Sorry, closed" Αν εξαιρέσεις το οτι εν ετζοιμηθήκαμε τη νύχτα γιατί εντελώς "τυχαία" ούλλες ετσακκωθήκαν με τους boyfriend τους, τζε το οτι κάθε σανίδι του σπιθκιού έτριζεν, τζιαι οτι μαζί μέσα στις συγκάτοικες τις Κωσταντίνας εσυμπεριλαμβάνετουν τζε μια 60χρονη μέντιουμ που εμείνισκε στο δίπλα δωμάτιο, εεε.. τούτες ήταν οι ατυχίες μας. Και αυτό είναι το τέλος της γρουσούζικης μου ιστορίας.. Το άλλο πρωί δεν είχε τρένο για Liverpool. Ήρταμε με ένα παλιολεωφορείο που.. Γγκρρρρ τούτο εν μια άλλη ιστορία..

FACEBOOK

2008-11-28T14:06:00.006+01:00

"Γίναν τα αισθήματα κι αυτά εικονικά.. Στο facebook αρχίζει η δική σου ζωή, 24 ώρες το μυαλό σου εκεί, φίλους να κάνεις που ποτέ δε θα δείς, να κεράσεις και κάτι που ποτέ δε θα πιείς.. " Πραγματικά, τζε ποιός δεν έσχει facebook? Κάμε κόρη Facebook τζε εν πολλά ωραίοοο.. εκουρτίζαν με οι φίλες μου. Έβλεπα τες να μπένουν online τζε να κάθουνται να ελέγχουν τις ζωές των άλλων με τις ώρες. Εν τέλει, ξιάννεις οτι έσχεις δική σου ζωή. Τραγικό.. Πιο τραγικό όμως έν το οτι έκαμα τζι εγώ Facebook.. τζε ναί..εκόλλησα. Τζαμέ που έβλεπα γνωστούς με τη φάτσα κολλημένη πάς την οθόνη, τζε έλεα τους "Get a life", τωρά αναρωθκιέμαι πού επήεν η δική μου. Συν οτι είμαι εγώ που κουρτίζω άλλους να κάμουν facebook τωρά. Μεεεν το βλέπετε έτσι..Στην αρχή φαίνεται αθώο, αλλά ύστερα φέρνει ο φούρνος την πυρά. Ξέρεις πού ήταν ο Γιώργος εψές;; Είδες τις φωτογραφίες μες το facebook? Αντόβρεις!! Η Τασούλλα εχάλασεν τα με τον Λάκη, Η Μαρία εν confused(άλλως ένιξέρει νάμπου θέλει), ο Αντρίκκος εν now single!(Δώκε μέσα!!) Εν το πιστεύκω έντα comment της έκαμεν..είδες το?? Πολλύ γέλιο το video του πελλού. Έμπα facebook να δείς ποιόν έκαμεν add as a friend η Μαρίνα/Χριστίνα/Σαββίνα γλήορα! Μάνα μου ρεεε..Έστειλε μου λουλούδι.. (τζε αν ήταν τζε αληθινό στ'ανάθεμα) Είδες νάμπου έγραψε στο status της? Ενεν πολλά ωραία η profile picture του Πάμπου? και ούτο καθεξής.. Όπου κοιτάξεις.. όπου δείς, όποιο internet explorer τζαι να ανοίξεις, αν δεν έχουν ώς home page το Google, σίουρα εν νάχουν το facebook.

Δεν έσχεις Facebook? Δεν είσαι ιν, αι αμ σοο σόρρυ μαι φρέντ. "Αν δεν έσχεις facebook, δεν διαβάζεις Νίτρο..πού πας ρε Καραμήτρο?", "Πως θα σε έβρει η γκόμενα αν δεν έσχεις profile?" Huh? Huh? Πώς?"Το μόνο που θές, μια photo να τα σπάει..δήθεν τυχαία για να είναι πιο High.." Αν είσαι γυναίκα τζε δεν έσχεις profile photo που κανένα club με κλειστά μάθκια, σουρωμένα σχείλη, τζε ναζιάρικο ύφος αλα Marilyn Monroe (με αλλο 2-3 φίλες σου ποτζεί ποδά να κάμνουν το ίδιο)..Τσ τσ τσ.. απλά δεν είσαι high. Επίσης, εννοείτε οτι αν είσαι άντρας και έχεις facebook, πρέπει κάπου μέσα στις "τυχαίες" φωτογραφίες σου, να βρίσκονται τζε 2-3 με μαύρο γιαλλούι rayban, καουμπόικο καππελούι τζε ελαφρά αξύριστο δέρμα, ή άτε καμιά που να πίνεις το marlboro σου αραγμένος, για να δώκεις το λούκ του-άντρα-του-βαρύ-που-εν-πελλός-τζε-λέσσχιν. Η δ'αλλιώς, ούτε εσύ είσαι High.

Παράλληλα.. Ό,τι φωτογραφία τζε να βάλεις, πρέπει να προσέξεις καλά να είναι είτε απο τις περσινές σου διακοπές στη Μύκονο, το Καρναβάλλι της Πάτρας πρίν 2 χρόνια, το party του κολλητού σου, ή κάθε άσχετου - φωτογραφίες νάχουμεν - πόζες μπροστά που διάφορα αξιοθέατα, είτε διάφορες παρόμοιες που έφκαλες με τη παρέα σου, απλά επειδή δεν είχατε τίποτε άλλο να κάμετε. Το σίουρο είναι οτι απαιτείται να βάλεις φωτογραφίες που clubs, parties, μπουζούκια, εκδηλώσεις, φτάνει να φαίνεται οτι περνάς τέεελεια, τζι οτι η ζωή σου δεν έσχει λάθος. Έτσι, όλο και πιο πολλά άτομα θα σε κάμνουν add, τζι εσύ όλο και πιο πολύ θα σχέρεσαι που έγινες εικονικά αποδεκτός. Ε, καλα..εδώ που τα λέμεν..

Τζε του παππού μου να του κάμω facebook, είμαι σίιιιουρη πως θα βρεθούν άτομα να τον κάμουν add τζε να του τζεράσουν τζε ποτό! Να μπεί μέσα στο CV για αίτηση δουλειάς έμεινε. Εμμ.. Facebook έχετε;; Τί;; Όχι;;; Μα αν είναι δυνατόν..!! Τώρα, η εταιρεία μας βρίσκεται και στο Facebook! Ε, καλόοο.. Εκτός που μεγάλες εαταιρείες τζαι ονόματα που έχουν δικά τους fun groups μες το facebook, τώρα μπορεί όποιοσδήποτε να δημιουργήσει δικό του γκρούπ, πχ "Αθκιασεροί του κόσμου ενωθείτε" ή "Σουβλάκια ο Γιαννάκης" It's up to you..

Όπως τζαι νάσχει, παραδέχομαι το,ναί, είμαι κι εγώ ένα απο τα εκατομμύρια θύματα του Facebook, και ναί, i need a life τζε το ξέρω. Εθίστηκα. Φταίω. Μα δεν μπορώ να κάμω undo. Τα λόγια είναι περιττά.. Ορίστε ένα τραγούδι που τα λέει ΟΛΑ..

Agglia imish

2008-11-19T13:30:00.002+01:00

Panta elatreva to 3an8o malli. Eni3erw giati, panta itan kati to pola sexy...to wreo, to spanio.. (kala, to fisiko ennow, panta!).. Opws j nashei, auti ti stigmi evari8ika na vlepw 3an8ous je 3an8es de3ia j aristera m.. oulloi me galazia ma8kia, sanna m je evalan tous oullous mes sena mixer, je efkalan p mesa mia pasta, aspri, je pagwmeni.. opws to giaourti tou Christi.. i to xalloumi..(ah, Cypruusss)..oi,oi..opws to pagwto mixanoua, toso pagwmeni. Mia pasta.. Eggleziki. Ime sti vivlio8iki tou panepistimiou. Eshei mia dipla m p me 8wrei me to miso tis. E, ok, kamnw 8orivo, en mporw na daktilografw apala, sorry, etsi ema8a. Mpllies! En mporw na tus 8wrw, girizei m..en ouloi opws tis porselanes. Polla pseftikoi. En xamogeloun. Oi korues en kratoun sherka mes t o dromo, en agkaliazounte, oute xaskogeloun opws oi kiprees. Erwtisa mia pou tin ta3i m giati, je eipe m oti an dio ginekes kratoun sherka je agkaliazounte..en lesvies.. Ma imarton pleon!! Espasan ta nevra m, posi psixrotita je apo3enwsi na xwresei mia xwra..? An den eixa je tis files m, dld itan na pextw! En mporw, metrw anapoda tis meres wspou na paw ta Xmas Kipro. Oulla en xalia damesa, en kriada, vreshei, vreshei, vreshei.. o ouranos en mountos, fkenei mia desmi fwtos p ta sinnefa je oi egglezoi kamnoun party! Skata. Twra vlepei me enas p apenanti kala kala. nomizei oti en ton 8wrw. pextou gie m. Kriokwle j esi! Ti epa8a? Egina polla kajia, en me anagnwrizw. Je giati grafw agglika??? Po8en ws ta po8en?? Oi, sovara, e3anagrapsa egw damesa Greeklish?? i Cyprish..whatever?? oiii!! aaaa.. egglezopsixropliktrologio.. Exitleriasa twra

Εσύ έχεις Εμ ες εν;; (MSN)

2008-08-19T09:07:00.007+02:00

Είναι φυσικά διακριτικό πρόγραμμα, αφού ο χρήστης μπορεί να είναι "μπίζι" ή "νοτ ονλάιν" αφήνοντας το πρόγραμμα να λειτουργεί σε STEALTH MODE! Έτσι, δεν γίνεστε αντιληπτοί από τους άλλους. Πρώτο, ε; Δυστυχώς, αν και υπάρχει η δυνατότητα ομιλίας όπως και σύνδεσης με κάμερες για αμεσότερα αποτελέσματα, ορισμένα υπουργεία δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα εγκατάστασης. Έτσι, εφευρέθηκαν οι γνωστές εκφράσεις lol, brb, gtg, imho, wtf, omfg κ.λπ., και πολλές άλλες, για να καταλαβαίνει ο συνομιλητής τα συναισθήματά μας. Και δεν τελειώσαμε εδώ! Το Εμ Εσ Εν έχει και "γουίνκς"! Διαθέτει δηλαδή νεύματα σαν το Γουρούνι Που Κυλιέται®, το Παιδάκι Που Του Πέφτει Το Παγωτό® και άλλα πιο πρόστυχα. Είναι δυνατή και η συνομιλία μεταξύ πολλών ατόμων σε περιπτώσεις οργάνωσης πάρτυ ή κοπάνας.

Ο ρόλος του στην κοινωνία Πολλά μπορούν να γίνουν με το Εμ Εσ Εν. Μπορεί να προκύψει φιλία, έρωτας, μίσος, ίντρικες και πάθος. Μπορεί να προκύψει και η Λάμωη του Φώσκολου. Ο Μπίλ Κλίντον συνομιλούσε με την Λεβίνσκι στο Εμ Εσ Εν για πολύ καιρό χωρίς να τους πάρει κανείς χαμπάρι, το ίδιο και ο Χουσέιν με τον Νταρθ Βέιντερ. Είναι όμως πιθανό να εξοργιστεί κάποιος, κι έτσι να κάνει μια κίνηση "μπλοκ" η οποία διακόπτει την επικοινωνία (και ενίοτε την σχέση) με το άλλο άτομο. Σημαντικός είναι, βέβαια, ο ρόλος τους στην χαλάρωση εκείνων που κοπιάζουν στη δουλειά. Μαζί με ένα φραπέ, είναι ότι πρέπει. Είναι απαραίτητο στο Εμ Εσ Εν να βάζουμε την πιο σικάτη φωτό που έχουμε. Ξέρετε, με γυαλιά ηλίου, με χτενισμένο μαλλί και τα καλύτερά μας ρούχα σε μια πόλη του εξωτερικού (όσο πιο μακριά, τόσο το καλύτερο). Κάτω από την φωτό βάζουμε τα αποφθέγματα της ζωής μας (τα οποία συνήθως βγαίνουν από ένα τραγούδι της Κοκκίνου), τον ύμνο της αγαπημένης σας ομάδας ή μια ατάκα που ειπώθηκε από τον Όσκαρ Ουάιλντ. Τί ειπώθηκε για το Εμ Εσ Εν:

“Με το Εμ Εσ Εν δεν μπορείς ποτέ να είσαι σίγουρος αν ένα άτομο με το ψευδώνυμο HOTSEXYGIRL18 είναι γυναίκα ή άντρας...” - Όσκαρ Ουάιλντ για το Εμ Εσ Εν

---------------------------------------------------------------------------------

“Είναι ο αγαπημένος μου ραδιοφωνικός σταθμός.” - Άντζελα Δημητρίου για το Εμ Εσ Εν

---------------------------------------------------------------------------------

“Αυτός ο χρήστης δεν υποστηρίζει την εφαρμογή "Τάβλι.exe"” - Εμ εσ εν, για τον υπολογιστή της γραμματέως του υπουργού

----------------------------------------------------------------------------------

"Αυτή τη στιγμή δέν είμαι ονλάιν. Το εμ εσ εν σας λέει ψέματα." - Veganna στο Εμ Εσ Εν

-----------------------------------------------------------------------------------

Περισσότερα απο το Φρηκιπαίδεια

Η συνέχεια του προηγούμενου..

2008-08-12T12:38:00.006+02:00

Ο πρώην πιττώννει, γίνεται γάρος, χάι χούι με την παρέα του, ενώ με τα μάθκια του ξεντύνει κυριολεκτικά το θύραμα στο δίπλα τραπεζάκι. Σε λίο, εν αντέχει να μεν δειχτεί τζε σύρνει ένα ζεμπέκικο αλα λίμνη των κύκνων. Οι άλλοι να προσπαθούν να τον συνάξουν, να μέν συνάεται με τίποτε τζε το τεκνό απέναντι να αρκεύκει πλέον να στραβοκοιτάζει την όλη φάση. Η δική μας, αγνοεί τους πάντες και τα πάντα, ποτινάσσει το μαλλί τζε προχωρά αργά και σταθερά προς το νέο της στόχο και αμόρε. Ο στόχος κοιτάζει την ούλλο υπονοούμενα τζε τζίνη νεύκει του με ενα βλέμμα γεμάτο υποσχέσεις. Χαμογελά της, χαμογελά του τζε σηκώνει το ποτήρι της να κάμει εβίβα. Απόσταση μισό μέτρο. Η μουσική στη διαπασό. Σσίφκει να της πεί κάτι στ'αυτί. Η καρδία της ταμπουρλέκκι αλλά πρίν προλάβει να της σερβίρει καμιά έξυπνη ατάκα, νιώθει ένα σσέρι να την τραβά πίσω. Πετάσσεται ίσσιαπάνω τζε ξαπολά μιά τσιριλιά που μόνο τζίνη άκουσε μες σε τζίνο ούλλο το αλαλούμ. Γυρίζει πίσω, θωρεί τον ex να κλαίει τζε να σσίζεται μόνος του. "Κεεεερνάω απόψε εγώωωωω" Ήβρεν την ώρα να το παίξει φουαρτάς, ο Πετρέλης. "Άφησμε!" φωνάζει του, τραβά το σσέρι της τζε αρκεύκει να τον κουντά. Πού να την αφήκει όμως το στρακόττον; Το τεκνό μεινίσκει άναυδο τζε δεν καταλαβαίνει τί συμβαίνει. Ο πρώην το φκιολί του το ξεκούρδιστον. "Ποιός εν τζίνος;; α;;" πρίεται. Το τεκνό παραμένει συγχισμένο τζε παίρνει ύφος χάνου. "Να μεν σε κόφτει! Άφησμε!" τσιριλλά ενοχλημένη. "Φύεεε!!!Ξεκόλλα!" αρκέφκουν οι σπασμοδικές κινήσεις αλλά τζίνος τζαμέ! Κολλημένος πάνω της σαν τη βδέλλα! Η παρέα κάτι ψιλιάζεται (τζαιρός ήταν) τζε βουρά να προλάβει καταστάσεις. Το ίδιο τζε η δίπλα παρέα, στα ποτά τους τζε τζίνοι. Ο Λάκης (ο φίλος της κομμώτριας) που την παρέα, σκνίπα ΚΑΙ αυτός, κουντά τον πρώην τζε πιάνουνται που τον γιακά. Η δική μας ανακουφίζεται. Διούν τζι άλλοι μέσα. Η δική μας ξανααναστατώνεται. Πανικός. Συνωστισμός. Φωνές, ππουνιές τζε δώστου. Τωρά η ωραία Ελένη κλαίει τζε δεν ξέρει τί να κάμει. Γυρίζει προς τον Πάρη της απελπισμένη, τζε τζίνος, με το ίδιο ύφος χάνου να τον διακατέχει, φαίνεται να κολώνει. Ο καυκάς συνεχίζεται τζε στο χώρο καταφτάνουν συνεχώς ενισχύσεις. Σπάζουν μπουκάλες τζε ποτήρκα. Ανάθεμα τα ποιός εν να πληρώσει τις ζημιές. Πέφτει ξύλο. Πλακώνουν οι security. 4 Γομάρκα ώς τζειπάνω. Πατούν επι πτωμάτων, κάμνουν χωρκό μόνοι τους. Κουντούν τους πάντες τζε τα πάντα - ναί, ακόμα τζε τα ψώνια που κάθουνται στο μπάρ. Αρπάσσουν όσους ταραξίες μπορούν τζε πετάσσουν τους έξω που το κλάμπ. Ο καυκάς συνεχίζεται outside. Πίσω τους ακολουθεί κοπάδι κόσμος να προσπαθεί να ανακυρήξει το νικητή. Μόνο οι σίταροι λείφκουνται. Πάρακάτω ένιξέρω τί γίνεται. Εγώ βρίσκομαι inside. Sooo, πίσω στο τεκνό της ιστορίας.. Αφού ηρεμήσαν τα πνεύματα, ολίγο φοβισμένος, ο Καζανόβας ζητά εξηγήσεις τζε μετά το τηλέφωνο της "κυρίας που τα επροκάλεσε ούλλα". Τζίνη έν χάνει ευκαιρία, διά του το, τζε τζίνος διά της για αντάλλαγμα ένα φιλί στο λαιμό. Συγχισμένη, φκαίνει έξω σσιστή να δεί τί γίνεται. Πρίν προλάβει να πεί "κιχ" αρπάσσουν την οι φίλες της τζε φκαίνουν ούλλες στο δρόμο να έβρουν ταξί. Συμμαζεύκουν τζε τους "τζέγκενους" με τους οποίους επήαν. Προσπερνούν σπασμένες καρέκλες, τραπεζάκια, λουβίθκια. Βουρούν. Ξημερώνει. Απομακρύνουνται που το σημείο, αλλά ακόμα ακούουν φωνές τζε ίου ίου. Αστυνομία. Ευτυχώς που εφύαν. Στρίφκουν που ένα στενό, τζε τζαμέ που ενομίζαν οτι εγλιτώσαν, ακούεται μιά φωνή πίσω που τον τοίχο: "Έλα δά! Εν φεύκουν έτσι! Στράφου πίσω τωρά! Εν να σε σπάσω, ακούεις;" Πάλε ο πρώην να κοντεύκει με στυλάκι συγκαμμένου Ράμπο τζε με συνοδεία. Δείχνει αποφασισμένος να μεν τα βάλει κάτω. "Ποιόν εν να σπάσεις ρέ ζίζιρε;;" φωνάζει του ο Λάκης τζε πετάσσεται πάνω του. Φτού ξανά παρκής. Διούν ούλλοι μέσα στον καυκά, ένα τετράγωνο πάρακάτω. Διούν τζε οι κορούες μέσα. Η πρωταγωνίστρια του σίριαλ, προσπαθεί να τους χωρίσει αλλά σε λιόν συνειδητοποιεί οτι τρώει τες τζε που πάνω. Ο χαμός. Ξαναπλακώνουν οι security. Κόσμος περνά στα πεζοδρόμια τζε πάει στη δουλειά του. Εξημέρωσεν. Οι security χωρίζουν τους, τζε οι κοπέλλες πηδούν μέσα σε ένα ταξί που περνά. Ο πρώην ξιτημάζει ακόμα. Οι φίλοι του κωλοσύρνουν τον σε μιά γωνιά. Οι κοπέλλες τρέμουν μές το ταξί τζε σταυροκοπιούνται. Πάνω στο πολλύ το σταυροκόπημα τζε το κύριε λέησον ακούεται τζε το: "I'm calling you.." Χτυπά το τηλ της λεγάμενης. Ανακατώνει μες τη τσάντα της φουρκασμένη, σύρνει πόξω ταμπόν, lipsticks,σελινούθκια, κούννες τραμπαρισμένες που το μπάρ, βρίσκει το μόπαιλ της τζε απαντά το. "ΕΕεεε;;;" φωνάζει με τα νεύρα της αντένες. Πέφτει βαθιά σιωπή. And then, Shock. Ήταν το τεκνό. Ήθελε να βεβαιωθεί οτι δεν του έδωκεν λάθος αριθμό. Αμέσως λούνεται του μελιού τζε εξηγά του με φωνή call girl οτι έπρεπε να φύει βιαστικά κλπ κλπ κλπ. Τζε καθώς το ταξί προχωρά μέσα στα στενά δρομάκια της πόλης, εδώ τελειώνει τζε η ιστορία μας. Τζε για όσους την βρίσκουν υπερβολικά made in Hollywood, να αναφέρω οτι σε ένα μήνα, η "αχτένιστη" τζε το τεκνό, κλείουν ένα χρόνο μαζί. Α, τζε ο πρώην ακόμα πρίεται... The end.

Μιά φορά κι έναν καιρό... ήταν η τασσινόπιττα..

2008-08-07T15:44:00.004+02:00

"..Ήταν μεσημέρι. Ιούλιος μήνας. Ξυπνά τζι αποφασίζει να πάει κομμωτήριο. Το μαλλί της ήταν σκατά. Ώς τζιαι οι φίλες της εσυμφωνούσαν. Φτάνουν ούλλες στο κομμωτήριο τζιαι τζίνη πιάνει σειρά. Ο γκόμενος της κομμώτριας εκατέβηκε που το διαμέρισμα του, κάτω στο κομμωτήριο να πιεί φραπέ με τους φίλους του, σάνναμου τζι εχαθήκαν τα καφέ. Ενιγουέι, πίσω στην αχτένιστη της ιστορίας μας. Η συγκεκριμένη.. με τις 3 φίλες της, πιάνουν κουβέντα με τους "τζέγκενους που ποπάνω" όπως τους αποκαλούσαν συνθηματικά. Στην πολλή κουβέντα, κανονίζουν να φκούν για ποτό τη νύχτα. Αφού η αχτένιστη της ιστορίας μας φεύκει πλέον που το κομμωτήριο με αέρα Posh και φούλ ψωνισμένη (μαζί με τις άλλες) τζιε πάουν σπίτι. Δεν χρειάζεται να πώ οτι ώς ορίτζιναλ Κυπραίες, αρκέφκουν να σάζουνται που τις 7, νοουμένου οτι το ραντεβού προοριζόταν για τις 11 τη νύχτα. Βρέθουνται ούλλοι σ'ένα μαγαζί, διασκεδάζουν, περνούν ωραία, τζε αναπολούν τις παλιές καλές στιγμές του.. κομμωτηρίου, ή οποιουδήποτε άλλου πρόσφατου γεγονότος εζήσαν μαζί. Στην πολλή την ώρα αποφασίζουν να πάουν τζε παρακάτω. Πάουσειν. Το επόμενο μαγαζί, πίττα, η παρέα 7-8 άτομα, στέκουνται πίσω που το μπάρ τζε χορεύκουν, αφού έν είσχεν τόπο ούτε για λίμπουρο. Η σταρ της παρέας, γυρίζει λίο ποτζεί λίο ποδά, κάμνει οτι περνά καλά, χαμογελά, πίνει λίο που το μαρτίνι της, τζε ξάφνου!!! ΟΟΟ..πανικός πανικός στο απέναντι τραπεζάκι. Ένα κύμα ηλεκτρισμού διαπερνά τις γόβες της, τη φούστα, εμ σόρυ, ζώνη της, το Ck μπλουζάκι της τζε εντέλει τους φακούς επαφής της. Ήταν τζαμέ. Τζίνος. Ο κούκλος. Ο θεός. Ο άγνωστος. Έβλεπεν την. Εβλεπεν τον. It was love at first sight. Ohhh..yes. Τζε τζαμέ που άρκεψεν να της κοντοσυνάεται, τσούπ! Ξεπετάσσεται που το πουθενά ένας βλάκας πρώην της τζι αρκεύκει τις κλασικές του μαλακίες. Μα αφού θέλω σε τζε ξέρεις το, μεν μου κάμνεις έτσι, επεθύμησα σε ρέ μωρό. Στα αυκιά της ούλλα τούτα ακούουνται μπλά μπλα μπλα. Σμήνος που μέλισσες. Αεροπλάνο στην απογείωση. Θέλει panadol. Σκάσε γιέ μου! Σκέφτεται. Αλλά εν το λέει, για να μεν αλλάξει το ύφος της τζε να γίνει χώμα στο τεκνό απέναντι. TO BE CONTINUED....

Η αγάπη

2008-08-05T15:35:00.003+02:00

"Η ΑΓΑΠΗ ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΜΟΝΕΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΥΓΕΝΙΚΗ...ΔΕΝ ΖΗΛΕΥΕΙ ΠΟΤΕ...ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΓΕΝΗΣ Η ΕΓΩΙΣΤΙΚΗ...ΔΕΝ ΠΡΟΣΒΑΛΛΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ...Η ΑΓΑΠΗ ΔΕΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΜΕ ΤΙΣ ΑΜΑΡΤΙΕΣ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ...ΑΛΛΑ ΧΑΙΡΕΤΑΙ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ...ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΕΙ ,ΕΜΠΙΣΤΕΥΕΤΑΙ, ΕΛΠΙΖΕΙ ΚΑΙ ΥΠΟΜΕΝΕΙ Ο'ΤΙ ΚΑΙ ΑΝ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ.. "

Είμαι ένας άνθρωπος που γεύτηκε την στάχτη, ένα περίστροφο το μέτωπό σου εμπρός, το σκοτεινό το μονοπάτι της αγάπης σου, ξεψυχάει διψασμένος ο Θεός...

too emotional?? ενιξέρω απλά έτσι νιώθω αυτή τη στιγμή.

Κάτι πρέπει να έπαθα εγώ εν εξηγιέται αλλιώς.

Θέλω τον παλιό εαυτό μου πίσωωωωω..

Κόρη κορού;; Πού είσαι;;

Come back!

(βραχνή φωνή αλα Kate Winslet)

Jack! Come baaackkk..!

οι, όντως, κάτι έχω

κάτι σοβαρό.

Something in the way

2008-08-03T16:29:00.000+02:00

Σήμερα είμαι χάλια. Πραγματικά χάλια όμως, όι πελλάρες. Θέλω να μπώ σε ένα δωμάτιο γεμάτο μαξιλάρκα, τζε να μεν ξαναφκώ έξω ποτέ. Καλά, αν έσχει τζε κάμποσα ice tea μέσα στο δωμάτιο, ακόμα καλύτερα. Εχτές ανακάλυψα κάτι για τον εαυτό μου. Είμαι αντίθετη. Ανάποδη. Ένιξέρω πως να το πώ, not normal τελοσπάντων. Γελώ, αντί να κλαίω, κλαίω αντί να γελώ, μιλώ σε άτομα στα οποία δεν θα έπρεπε να μιλώ τζε πληγώνω άτομα που με αγαπούν τζε που δεν θα έπρεπε να πληγώνω. Δεν θέλω να βλέπω κανένα, να ακούω κανένα τζε να ξέρω κανένα. Θέλω να μείνω μόνη μου. Εντελώς μόνη μου. Θέλω να κάτσω να σκεφτώ ούλλα τούτα που συμβαίνουν στη ζωή μου. Όντως εγώ τα προκαλώ; Φταίω; Ερωτήματα που πρέπει να αναλύσω πουπάνω που τα μαξιλάρκα. Θέλω για μια φορά να καταλάβω τί θέλω. Ούλλο θέλω. Εγωίστρια. Ούστ.

Cyprus Accident

2008-07-14T23:25:00.000+02:00

Δεν θυμούμαι ακριβώς τί ώρα ήταν. Πάντως εκάθουμουν στο pc τζε ακούω μια δυνατή φατσιά, ξερογύρισμα, λάστιχα να τρίφουνται, έναν ιιιιιι..τζε μπουμ! Ατύχημα ακριβώς έξω που το σπίτι μου. Έν εφκήκα έξω γιατί ήμουν ανάκατη ( με τις πυζάμες τζε με μάσκα προσώπου )αλλά εβούρησα μονομιάς στο παράθυρο. να δώ τί έγινε. Θκυό αυτοκίνητα κούλλουμάκκα, με σοβαρές ζημιές - το ένα ήταν τζε mercedes έν μας κανεί - αλλά ευτυχώς δεν υπήρχαν τραυματίες. Αφού είδα οτι ήταν ούλλοι καλά, εκτός που τα μωρά του αυτοκινήτου που έφταιεν που ελουθήκαν του κλαμάτου που τον φόο τους τζε τον άθρωπο που είσσχεν το mercedes που εθκιαολίζετουν, τζιαι αφού ήμουν τζε η πρώτη που εβρέθηκε κοντά στο σημείο, είπα να πιάσω χρονόμετρο. Έναν έχω να πώ: Μέσα σε τριάντα (30!!!) δευτερόλεπτα, εσυνάχτηκεν ούλλη η γειτονιά η δική μου, το επόμενο τετράγωνο πιο κάτω, τζε ούλλοι οι πελάτες του μπακάλικου που ήταν στα 200 μέτρα. Γέροι, νέοι, μωρά, γείτονες, περαστικοί, άσχετοι, κάθε καρυθκιάς καρύδι εμαζευτήκαν στο τόπο του ατυχύματος για να δούν τί ακριβώς έγινε. Γυρίζω στη μάμμα μου που έμεινε τζε τζίνη να θωρεί με απορία το σμήνος ατόμων έξω που το σπίτι μας, άν και δεν έγινε και τίποτε το σοβαρό, τζε λαλώ της. "Ooohh, yes! This is Cyprus!" Περιττό να πώ οτι έφυα που σπίτι μου απόγευμα, τζε η ώρα 9 τη νύχτα που ήρτα πίσω, υπήρχε ακόμα κόσμος. Έτσι είμαστε οι Κυπρέοι. Θέλουμε να ανακατωνούμαστε παντού. Να μαθαίνουμε τα πάντα. Τζε προσωπικά είμαι περήφανη που είμαι Κυπρέα. Γιατί ακόμα τζιαν είμαστε ξένοι πολλοί μεταξύ μας, έν μας κόφτει. Βοηθούμεν τον άλλο. Κάμνουμε πασσιαμά, θόρυβο, κουτσομπολεύκουμε, κάμνουμε αισθητή τη παρουσία μας όπου πάμε τζι έν μας κόφτει που κανέναν. Αρέσκει μου έτσι. Τζι ας λαόνουνται ούλλοι.

Γράμμα σ' άσπρο χαρτί με ένα κίτρινο στυλό, σαν δάκρυ απο λεμόνι, Ελένη..

2008-07-09T19:57:00.000+02:00

Πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω. Τι είδους γυναίκες δίνονται ολοκληρωτικά στο σύντροφό τους και πόσα τελικά αξίζει να ξοδέψεις πάνω σε μια αγάπη; Βυθίζομαι στη κατάθλιψη οταν σκέφτομαι ξανά και ξανά το πόσο πολύ χαμηλά έπεσε για τον συγκεκριμένο. Το πόσο πολύ υποφέρει οταν δεν της απαντά στα μηνύματα, στα τηλεφωνήματα. Όταν κάθε της κίνηση για ανάσα, καταλήγει και πάλι σε μια πνιγμένη και αποτυχημένη προσπάθεια. Η τραγική ειρωνεία; Ακόμα και νεκρή, βυθισμένη στο λήθαργο της, το φιλί ζωής που θα της δώσει μπορεί να την επαναφέρει στο παραμύθι της. Του τα έδωσε όλα. Τα μυστικά της, τις σκέψεις της, τις ανησυχίες της, το χρόνο της, ολόκληρο το κόσμο της, τη ζωή της. Ότι είχε και δεν είχε. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο. Μια γυναίκα σε συναισθηματικό overdose, που τα δίνει όλα είναι αυτή που με απλά ελληνικά, δεν πιστεύει στον εαυτό της. Η ανασφαλής γυναίκα που ασυνείδητα δίνει για να την πιστέψει αυτός ο κάποιος, αφού η ίδια δεν πιστεύει σ'εκείνη. Και μέσω αυτού του κάποιου, ίσως να κοιτάξει και λίγο τον εαυτό της, ίσως και να τον αγαπήσει. Παρόλα τα δάκρυα, παρόλες τις θυσίες και το πέσιμο που υπέστει, συνεχίζει να παλεύει χάνοντας κάθε ίχνος αξιοπρέπειας που της έχει απομείνει. Έχει βαρεθεί τα όνειρα που καταλήγουν νησάκια απάτητα στον ωκεανό, τα μισοτέλειωτα σχέδια, τις φωνές, τους μορφασμούς και τις υποτιμητικές φράσεις που ξεχύνονται και τη χτυπάνε σαν κεραυνοί σε κάθε της αφέλεια. Είναι σίγουρη πως δεν έχει απαιτήσεις. Δεν γίνεται να έχει απαιτήσεις. Πώς; Γιατί; Τί Απαιτήσεις; Γι'αυτήν, μια αγγαλιά, ένα άγγιγμα, ένα χάδι είναι αρκετό. Το βλέμμα της φωνάζει "Είμαι εδώ, υπάρχω!" και υπόσχεται παράδεισους σε ενα μόνο κοίταγμα. Εκείνος, αδίστακτος, απότομος, απειλητικός. Και πάνω απ'όλα ανικανοποίητος. Μπορώ να βρώ του κόσμου τα επίθετα και τους προσδιορισμούς γι'αυτόν. Αλαζώνας.. Ανώριμος γητευτής της σκέψης του. Ανίδεος. Γιατί εαν είχε ιδέα για το πόσο κακό σκορπά, θα ήξερε πως δεν αντέχει για πολύ μια καρδιά. Ήδη ακούω τον ήχο απο τα ραγίσματά της. Θα τη χάσεις γιατί φάνηκες ανάξιος να την εκτιμήσεις. Άχρηστος και επιπόλαιος θεωρώντας τα πάντα δεδομένα. Ναί, η αγάπη της είναι δεδομένη. Γι 'αυτό και την πετάς σαν στυμένη λεμονόκουπα. Γιατί έμαθες να κηνυγάς αυτό που σε φτύνει, αυτό που σε πληγώνει. Το ίδιο έπαθε κι αυτή μαζί σου.. Εδώ γελάω. Βλέπεις, κατα κάποιο τρόπο μοιάζετε. Δεν είσαι και τόσο ανώτερος όσο νόμιζες τελικά. Ξέρω.. Θα το μετανοιώσεις.. Θα το μετανοιώσεις αλλά θα είναι υπερβολικά αργά για να διορθώσεις τα κρίματά σου, γιατί εκείνη έχει κουραστεί. Τώρα πια τρέχει.. Τρέχει μέσα στο τούνελ όπου εσύ την εγκλώβισες και αναζητά έξοδο διαφυγής. Απόλυτα ξοδεμένη, άδεια, κενή και χωρίς το παραμικρό ίχνος εκτίμησης για τον εαυτό της αφού έτσι την άφησες να νομίζει. Πρώτα την έκανες να σ'ερωτευτεί, τις έδωσες ελπίδες τόσο ψεύτικες όσο και οι υποσχέσεις σου, κι έπειτα την αφήνεις γιατί δεν ξέρεις τί θέλεις, δεν ξέρεις ποιός είσαι και πού πατάς ανικανοποίητε ανθρωπάκο. Γιατί για μένα αυτό είσαι. Ένας ανθρωπάκος τόσο δά μικρός που θέλει να ονομάζεται άντρας, χωρίς να έχει τη παραμικρή ιδέα για το τί χρειάζεται για να πάρει κανείς αυτό τον τίτλο. Είσαι σίγουρος όμως, πως με τη πρώτη ευκαιρία θα στο δώσει (τον τίτλο) και πάλι η μαμά σου, μαζί με το ποτήρι του φραπέ, "άντρα εσύ του σπιτιού της". Δέν παίζεις δίκαια ανθρωπάκο, και το σανίδι πάνω στο οποίο πατάς τρίζει. Στην ζωή όταν δίνεις, πρέπει απαραίτητα και να παίρνεις. Έτσι πρέπει. Δεν είσαι απαιτητική, μήν κλαίς.. Είσαι απλά λογική κι αυαίσθητη, όπως κάθε γυναίκα. Του δίνεις την αγάπη σου; Θα απαιτήσεις και τη δική του. Μόνο τότε θα σε εκτιμήσει. Μόνο τότε θα σε καταλάβει. Μόνο τότε θα του γίνεις απαραίτητη: Όταν έχει σπαταλήσει κομμάτια του εαυτού του για χάρη του δικού σου. Κανένας δεν αξίζει να του προσφέρουμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Να το θυμάσαι μικρή μου. Ναί, μικρή μου σε είπα. Μή γελάς. Γιατί είσαι μικρή κι αθώα, εύκολο αντικείμενο εκμετάλλευσης. Κι εγώ δεν μπορώ να σε βοηθήσω. Τρέμω στη σκέψη οτι δε μπορώ να σου προσφέρω κάτι για να γιατρευτείς. Να ξέρεις όμως οτι αυτό το γιατρικό που ψάχνεις, μόνο μέσα σου θα το βρείς. Ψάξε καλά εκεί μέσα βαθιά. Ναί, στην αριστερή θήκη του σουτιέν σου. Όσο κι αν ραγίζει το σημείο εκεί,να ξέρεις πως αυτό που σε διακρίνει είναι άυλο. Δέν αποτελείται απο ύλη, απο σάρκα. Παρα μόνο απο πνεύμα. Ψάξε βαθιά στη ψυχή σου. Όσο κι αν κομματιάζεται η καρδιά σου, η ψυχούλα σου, αυτή πάντα θα μένει αναλλοίωτη. Αν τα δώσεις όλα, κάποια στιγμή, στο τέλος μιας σχέσης, δε θα ξέρεις ποια είσαι. Κι όταν ο εαυτός μας καταντάει ξένος, γίνεται πάντα εχθρός. Ίσως ο πιο αδίστακτος, ο πιο απειλητικός. Δεν μπορώ να σε βοηθήσω και λυπάμαι, γιατί ούτε κι εγώ έχω βρεί τον εαυτό μου. Χαμένη είμαι κι εγώ όπως κι εσύ, μόνο που στη περίπτωσή σου, μπορώ να δώ κάποια πράγματα στα οποία τα δικά σου μάτια δεν αντιδρούν. Είναι τυφλωμένα. Ξέρω.. Όταν αγαπάς, είσαι τυφλή.. είναι πολλά αυτά που δε βλέπεις. Μόνο πρόσεξε να χρησιμοποιείς και τις άλλες σου αισθήσεις. Φέρσου έξυπνα αγαπούλα μου, γιατί αν αφεθείς στη μειωμένη σου όραση... μπορεί να σκοντάψεις και να χτυπήσεις.. και η ζημιά να είναι ανεπανόρθωτη. Απο τέτοιες ζημιές είναι που θέλω να φυλάς τον εαυτό σου. Γιατί πραγματικά δεν είσαι εσύ για τέτοια. Δεν σου αξίζουν τέτοιες κακουχίες εσένα. Αλήθεια δε σου αξίζουν. Μόνο εσύ γνωρίζεις πραγματικά τον εαυτό σου. Βοήθα τον για να σε βοηθήσει κι αυτός όταν τον χρειαστείς. Μην τον απογοητεύσεις καλή μου. Απο δώ κι εμπρός μάθε τον να ξεκινάει παιχνίδια με ίσους όρους. Ίσους κανόνες. Δώσε όσα μπορείς, φτάνει να είσαι σίγουρη οτι θα πάρεις κάτι πίσω. Έστω κι αν αυτό το κάτι είναι η αξιοπρέπειά σου. Άτομα που θα σου πούν το αντίθετο είναι αυτά που περιμένουν μόνο ανταμοιβές και απολαβές εκ μέρους σου. Ο άνθρωπος που παίρνει χωρίς να δίνει είναι ανάξιος. Πραγματικά ΑΝΑΞΙΟΣ. Ακόμη και για ένα δευτερόλεπτο από το χρόνο σου…

Όσο μ'αγάπησες τόσο σε πρόδωσα..μωρό μου..

2008-06-11T23:46:00.000+02:00

Γεμάτο δάκρυα στάζει το πέλαγος, μοιάζει το χιόνι σου φέτος να καίει, μοιάζει το μέλλον να είναι απροσπέλαστο σε ένα παρόν που στενάζει και κλαίει (και το ξέρεις) είναι χλωμό του ουρανού το στερέωμα και τούτη η πόλη φαρμάκι να στάζει, έχω πια χάσει καιρό το ΔΙΚΑΙΩΜΑ να σ'αντικρύζω καθώς θα χαράζει (η αλλιώτικη μέρα σου)

Είναι η πόλη μας ( η Λεμεσός μας) τώρα πια φάντασμα, μοιάζει με πίνακα (Του Μπέικον) που'χει ξεβάψει, και έχει απομείνει μονάχα η θάλασσα (και το Φεγγάρι) να μου θυμίζει ότι έχω ξεχάσει. Έτσι κοιτάζω τη πόλη που αγάπησα (και ακόμα αγαπώ), όταν σε είχα σε αυτή συναντήσει (κάπου μές το δρόμο), έτσι κοιτάζω τη πόλη που άφησα (για σένα) όταν στην άβυσσο μ'είχες αφήσει.. (για εκείνη)

Όσο μ'αγάπησες τόσο σε πρόδωσα, όσο με πρόδωσες σ'είχα αγαπήσει, όσο με άφηνες τόσο σε άφηνα, και όσο με μίσησες μ'έχω μισήσει.. Κλείνω τα μάτια και βλέπω το αύριο και είναι ένα αύριο δίχως εικόνες ίσως να ζει η αγάπη μεθαύριο ίσως περάσουν κι αυτοί οι χειμώνες...

Σ' έχω κάνει Θεό..

2008-06-11T16:41:00.000+02:00

Δεν είμαι άθεη. Απλά πιστεύκω σε τζίνα που θέλω να πιστεύκω. Δεν πιστεύκω σ'ένα θεό πατέρα παντοκράτορα και ούτ ο καθεξής, ούτε σε ούλλα τζίνα που λέει η Χριστιανική θρησκεία. Όποτε έτυχε να θέσω ερωτήματα σε κάποιο πνευματικό, πάντα μεινίσκω με θκυό σσείλη καμένα είτε γιατί ο ιερέας (άλλες φορές και Θεολόγος) δεν γνωρίζει την απάντηση, είτε γιατί κάμνει οτι γνωρίζει την απάντηση, ενώ στη πραγματικότητα , δεν φκάλλει νόημα ούτε ο ίδιος σε τζίνα που λέει. Η θρησκεία μας διά απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα, και όταν κάτι δεν μπορεί να εξηγηθεί αλλιώς, αρχίζουν οι δικαιολογίες οτι "Εν του Θεού" ή "Έτσι γράφει η Αγία γραφή", "Εν αμαρτία να μεν πιστεύκεις" Που μιτσιά ετρόμαζε με η εικόνα ενός ανθρώπου που αιμορραγεί με καρφκιά στα σχέρκα τζε στα πόθκια. Πόσο μάλλον όταν ο παπάς του έν αόρατος τζε μας παρακολουθεί που ψηλά, γνωρίζει τη κάθε μας κίνηση, την κάθε μας σκέψη τζε απειλεί με καζάνια τζε φωθκιές τις αμαρτίες μας. Πάντα η ίδια ιστορία. Αφού θα είμαι για μια ζωή καλή Χριστιανή = καλή κοπέλλα = παρθένα μέχρι το γάμο , αφού θα κάμνω την προσευχή μου (τζε το σταυρό μου)καθημερινά, αφού θα εξομολογούμαι και θα κοινωνώ και θα νηστεύκω συχνά, αφού θα κάμνω καλές πράξεις τζε θα πηαίνω κάθε Κυριακή στην εκκλησία, θα πεθάνω τζε θα βρεθώ μπροστά του για να αποφασίσει αν θα πάω στη κόλαση με τους άλλους αμαρτωλούς ή αν θα γίνω το αγγελούι με τα άσπρα φτερά της Φιλαδέλφειας στον παράδεισο.

Ξέρω οτι υπάρχει μια δύναμη που μας ελέγχει, κάτι ανώτερο που μάς. Ξέρω το. Απλά δεν είμαι σίουρη τί ακριβώς είναι. Νιώθω οτι η πραγματική δύναμη βρίσκεται μέσα μας. Στη φύση μας. Τζε μετά το θάνατο; Δεν έσχει τίποτε. Ούτε καζανούθκια, ούτε τρίαινες, ούτε αγγελούθκια, συννεφούθκια τζε ο Απόστολος Πέτρος standby για να σου πιάει συνέντευξη. Τα πάντα εν το σήμερα που ζούμε. Η Κάθε στιγμή. Ο Παράδεισος εν δαμέ στη γή. Φτάνει να το καταλάβουμε τζε να μεν περιμένουμε δευτέρες παρουσίες. Ένεν η Θεοδωρίδου που είπεν: "Αν υπάρχει παράδεισος, τότε είναι στα ματια σου" ; Ε, συμφωνώ. Η πραγματική αξία της ζωής εν η αγάπη. Ο άνθρωπός σου. Ο δικός σου. Τουλάχιστο έτσι νιώθω εγώ γιατί δε μπορώ να καταπιέζομαι που οποιαδήποτε εκκλησία με αρχηγό ένα Θεό τιμωρό. Τωρά αν κάμνω λάθος.. Λιθοβολήστε με. Τουλάχιστο νιώθω ωραία που μπορώ να εκφράζω άνετα την άποψη μου. Τζε σε περίπτωση που έχουν τζε άλλοι παρόμοια άποψη με τη δική μου, το πολλύ-πολλύ, να καείτε (μαζί μου) στην κόλαση. Μπού.

Μαθαίνοντας το "Cosmo"

2008-06-06T20:13:00.000+02:00

Είναι γνωστό, πως πολλές φορές εμείς οι γυναίκες, οχι μόνο, λέμε άλλα και εννοούμε άλλα, αλλά μάλιστα, ακούμε άλλα και καταλαβαίνουμε άλλα απ'αυτά που μας λένε οι.. άντρες. Άλλα μου λέει η θεία μου, άλλα ακούν τ'αφτιά μου ένα πράμα.. Εσυγχιστήκατε; Τζι εγώ. "Ο άντρας ..

ΛΕΕΙ: "Περνάω μια φάση όπου γουστάρω νά'μαι μόνος μου. Αλλά εσύ μου αρέσεις πολύ.." ΕΜΕΙΣ ΑΚΟΥΜΕ: "Περνούσα μια φάση όπου γούσταρα νά'μαι μόνος μου. Μέχρι που σε γνώρισα και είδα το φώς το αληθινό. Θέλω να είμαι μόνο μαζί σου." ΕΝΝΟΕΙ: "Γουστάρω αλητείες αυτό τον καιρό. Όμως δεν θα έλεγα όχι σε ένα ακόμη fuck buddy.." ΛΕΕΙ: "Ο γάμος/η δέσμευση δεν είναι στα σχέδιά μου.." ΕΜΕΙΣ ΑΚΟΥΜΕ: "Ο γάμος/η δέσμευση δεν ήταν στα σχέδιά μου. Μέχρι που σε γνώρισα και είδα το φώς το αληθινό. Δώσε μου λίγο χρόνο να κάνω μια έρευνα αγοράς για μονόπετρο.." ΕΝΝΟΕΙ: "Δεν θέλω να ΣΕ παντρευτώ/δεσμευτώ. ΕΣΕΝΑ. Και μή σου μπαίνουν ιδέες.." Ναί, είμαι ένα "Cosmo"-γυρισμένο girl που του έτυχε να ακούει άλλα και να καταλαβαίνει αυτά που τη συμφέρουν.. χεχε.. :) Για τις μή "Cosmo" γυρισμένες.. ΑΝΟΙΞΤΕ ΤΑ ΜΑΤΙΑ ΣΑΑΑΑΣΣ!! ΟΤΙ ΛΕΕΙ ΕΝΑΣ ΑΝΤΡΑΣ ΤΟ ΕΝΝΟΕΙ!! ΤΕΛΟΣ.

Γυριστρούλα

2008-06-05T15:56:00.000+02:00

Γιατί δε με ρωτά κανένας τί θέλω; Πρέπει να σταματήσω να κάμνω συνέχεια τα ιδια λαθη. Τζίνο που σιουρα τζι αναποφευκτα θα με εκαμνε να πονέσω αλλη μια φορα, αφού είμαι ανασφαλής εκφύσεως είναι να αντιμετωπίσω τον εαυτό μου. Ούλλοι νομίζουν οτι ξέρουν σε. "Ναί ρε.. αφού έτσι είσαι εσύ" "Τωρά εν να σε μάθω;" "Καταλάβω σε εγώ.." "Νομίζεις έν σε ξέρω;" Σάννα μου τζε την ώρα που σου μιλούν ανοίεις στα θκυό σαν βιβλίο τζε θκεβάζουν σε, μελετούν σε, μαθαίνουν σε που την μια στιγμή στην άλλη. Επίθετα, προσδιορισμοί, παρατσούκλια, εντυπώσεις. Μμμ.. Πανέξυπνη, ώριμη, πηδηχτούλα, ναζιάρα, ελαφριά, επιπόλαια, αυθόρμητη, αληθινή;; Τί; Αληθινή;; Τωρά πρέπει να γελάσω;; Προειδοποιάτε με άλλη φορά. Δεν ξέρω καν αν είμαι αληθινή. Δεν ξέρω αν έχω πραγματικά τα χαρίσματα που νόμιζα τόσα χρόνια οτι είχα.

Δεν ξέρω σε τί είμαι καλή, σε τί αξίζω ώς άνθρωπος. Ώρες ώρες μισώ με. θέλω επιτέλους να αυτοπροσδιοριστώ. Να ανήκω κάπου. Θέλω να σταματήσω να σκέφτομαι. Να δώ τη ζωή με οράματα τζε στόχους. Να είμαι αρκετά καλή τζε να μεν χρειάζομαι να μου το πούν άλλοι για να το πιστέψω. Να αρχίζω κάτι τζε να μεν το ξαπολώ στη μέση. Να μεν αφήνω πράματα να φεύκουν που τη ζωή μου, να μπορώ να εμπιστεύκομαι.Δεν θέλω να έχω την ηθική που σε κάμνει "καλή" τζε "καθώς πρέπει" στον κόσμο. Θέλω να ξέρω οτι μπορώ να κρίνω εγώ τζε μόνο εγώ τον εαυτό μου. Κανένας άλλος. Καμιά κοινωνία, καμιά θρησκεία, καμιά ηθική πορεία. Ποιός ορίζει την ηθική; Ποιός ορίζει το ώσπου μπορώ να φτάσω με κάποιο άτομο, το τί μπορώ να κάμω όταν βρεθώ εκτός ελέγχου;

Μιλάς για αγάπη, για έλξη προς το άτομό μου.

Μα εγώ δεν μπορώ να σε νιώσω.

Τί σημαίνει αγαπώ σε; Τί σημαίνει θέλω σε;

Θέλω πρώτα ν'αγαπήσω τον εαυτό μου. Να υιοθετήσω μια στάση, μια συμπεριφορά απέναντι σου. Να γνωρίζω ποιά είμαι, τί θέλω. Δε μπορώ να μ' αντιμετωπίσω. Νιώθω γελοία για πράγματα που ένιωσα στο παρελθόν. Τζε φοούμαι γιατί δε με καταλαβαίνω, δεν ξέρω τι θέλω, δε μπορώ να με ελέγξω. Γελοιοποιείς το φόβο μου αντί να βλέπεις τη ψυχή μου.

Κοίτα με. Στα μάθκια. Για μιά φορά. Μπορείς όντως να δείς μέσα μου; Σταμάτα να με βλέπεις στο ντεκολτέ.

Κοίτα με. Νιώθω μωρό. Άσχετη.

Αντίπαλη με τον εαυτό μου. Αυτοκαταστρέφομαι.

Ναί, είσαι τζι εσύ άλλη μιά "γυριστρούλα", εν να μου πείς. Μα γι'αυτό ακριβώς με φοούμαι.

Αλλά εσύ επιμένεις. Λέεις πως δέ μπορείς ή μάλλον αρνείσαι να με καταλάβεις.

Αφιερωμένο στον εαυτό μου

Τη νύχτα που τ' αστέρια όλα τα μέτρησες

τη νύχτα που είδες δρόμο στο φλιτζάνι

τη νύχτα που τον ταχυδρόμο έδιωξες

και φόρεσες καρό φουστάνι.

Τη νύχτα που δε μου 'φερε πρωί

(μόνο)μια μάζα που το σύμπαν αυλακώνει

και έμεινα μισότρελο παιδί

να σκίζω ρούχα στο μπαλκόνι!

Γυριστρούλα σε φοβάμαι

Γυριστρούλα δε κοιμάμαι

Γυριστρούλα σε φοβάμαι

Γυριστρούλα δε κοιμάμαι

Τη νύχτα που όλα τα έσβησες

και που κάθε πρωί σου 'φερνε ζάλη!

τη νύχτα που τα λόγια σου τα μέτρησες

και μου πες κράτα με, θα φύγω πάλι

Γυριστρούλα κοσμική

γυρι- γυριστρούλα της ανίας

παρθένα με το γιασεμί

και αποτέλεσμα πολυκοσμίας...

Γυριστρούλα σε φοβάμαι

Γυριστρούλα, δε κοιμάμαι..

Euro-συναναστροφές!

2008-05-19T12:27:00.000+02:00

Το Σεπτέμβρη φεύκω για Αγγλία. Liverpool συγκεκριμένα. Εν να μου λείψει το ξεροχώρι γαμώτο, νιώθω το. Ιδιαίτερα η Λεμεσός. Η Παραλιακή, τα clubs, τα cafes, το καμάκι, η θάλασσα, οι φίλοι μου.. Αααααα..έτο, έτο, έπιαν με τζίνο το πράμα τωρά. Ξεροκαταπίνω. Πάντα άμαν με πιάσει ξεροκαταπίνω, εν μπορώ να το ελέγξω. Ούλλα εν να μου λείψουν. Αγχώθηκα. Wait a sec. (Breathe in-breathe out-breathe in-breathe out) Το καλό με τους φοιτητές της Αγγλίας είναι οτι με ψίλλου fucking (πήδημα) εν κάτω Κύπρο. Έτσι απλά. Το άλλο θετικό είναι οτι δεν έχουν καταλήψεις, (βλέπε Αθήνα). Ντάααξει να μεν το παρακάμω βέβαια γιατί όπως τζε να το κάμουμε η Αθήνα εν τέλεια, τζι ας γίνεται της κοινής γυναικός το κιγκλίδωμα μες στα Πανεπιστήμια. Αλλά, ποιό φοιτητή ενδιαφέρει το πανεπιστήμιο;; Εν κουβέντα που είπα τωρά; Βλέπω το αδέρφι μου που δεν έχει ιδέα που πάν τα τέσσερα της (αν και 3 χρόνια φοιτήτρια), που με κλειστά τα μάτια μπορεί να σε πάρει στα πιο in clubs της Αθήνας παρά στο Πάντειο όπου "σπουδάζει", και που η μόνη της έννοια κάθε μέρα είναι αν θα έβρει τη νύχτα σπίρτα για να κάψει το πελεκούδιν. Ενιγουέι.. Και το Liverpool έχει τα καλά του.. Εν λιμάνι, έχει πολλά καταστήματα, εν που τζιαμέ που εξεκίνησε ο Τιτανικός (εν ξέρω αν εν καλό τούτο), έν το μουσείο των Beatles, to 2008 ανακηρύχτηκε capital of culture, και το σημαντικότερο!! Εν όλες οι καλές πόλεις γύρω γύρω (βλέπε Manchester δίπλα, Leeds, Shephield..) Εε..κάπως, τωρά επαρηγορήθηκα. :) Αα! Εξίασα τον N...., τον Ισπανό.. Παλιό αμόρε, αλλά καλοοοοο.. Κούκλος με όλο το νόημα της λέξης. Κάτι που Νίνο σε συνδιασμό με Johnny Depp στο Cry baby, αλλά στο πιο ψηλό. Αααχχ.. Εγνωριστήκαμε Chichester, ανταλλάξαμε βλέμματα, chips oriental πρίν ακόμα έρτουν στην Κύπρο, τηλέφωνα. Μονομιάς, υπήρξε μια χημική αντίδραση Λεμεσού-Λευκωσίας μεταξύ μας, κάτι το πρωτόγνωρο (πως τα λέω). Δαμέ που το ξανασκέφτομαι έν ήταν χημική αντίδραση ακριβώς, ήταν ατομική διάσπαση. Εσσιόνωσε μου ένα δελεαστικό οφθαλμόλουτρο τζε τζίνο ήταν. Έπεσα. Ηταν ο ΤΕΛΕΙΟΣ, έν είσσεν σαν τους Ισπανούς, ήμουν φουλ ερωτευμένη με την πάρτυ του που λέει και ο αοιδός. Τότε όμως ήταν που έπεσα μια τζιε καλή που τα σύννεφα τζι επροσγειώθηκα ανώμαλα στη γή. Καλά να πάθω δηλαδή, για να μάθω να βάλω κράνος. Για να μήν τα πολυλογώ, έμαθα αργότερα πώς ο Νίνο μου, ο Johnny Depp μου, θα εσπούδαζεν "fashionista", και όπως καταλάβατε έχετε γειά βρυσούλες, έκοψα καντούνι. Ελάλεν μου το οτι το αγαπημένο του χρώμα ήταν το ροζ, έβλεπα τα δυο/ -με -χάρη-τρυπημένα-και-στολισμένα-με-ογκόλιθους-swarovski/ του αυτάκια- αλλά άμυαλη κι αθώα εγώ, ενόμιζα οτι ήταν απλά εκκεντρικός. Οι οτι ήταν σουρλουλού! Ευτυχώς ετελειώναν και οι διακοπες, ήρτα Κύπρο, game over.

Το καλό που μου θέλω να προσέχω ιδιαίτερα με ποιόν συναναστρέφομαι απο δώ και μπρός. Ολόκληρο Liverpool, έν γίνεται. Ελείψαν οι Γάλλοι, οι Ιταλοί, οι Κινέζοι (ναί, καλά) οι Ρώσσοι, οι Σουηδοί, οι ΚΥΠΡΕΟΙ;;; Εν να αρκέψω να λαμβάνω υπόψη τα λόγια της μάμμας μου: "Παπούτσι που τον τόπο σου.. εμμ, να να να..έν θυμούμαι παρακάτω.." τζι έν θέλω να χαλάσω την κλασική κόντρα μάνας-κόρης. Η ζωή συνεχίζεται, i will survive. Φτάνει να περνώ καλά. Τζε ξέρω πως με την προσωπικότητα που με διακρίνει, όοοοπου τζε να πάω, εν να περνώ καλά. Ε, πάλε καλά :ρ So..Liverpool τζε τα μυαλά στα μίξερ!! χεχε

Η Ξανθούλλα - New Version

2008-05-16T18:55:00.000+02:00

Ξανθούλλα, Ξανθούλλα, είδα σε ψές αργά που εμπήκες μέσ τη βάρκα με τον Καλαμαρά. Ωσάν ψωμί στο φούρνο που πάει να ψηθεί, εφούσκωνε το πάθος στης βάρκας το σκαρί. Σε λίο σ'ολιγάκι, έν ήξερα να πώ, μόσο μαλάκας ήμουν που έμεινα να θωρώ. Τζι αφού πλέον η βάρκα εχάθην στο νερό, εχάθηκες τζι εσούνι, με τζίν' τον φαλακρό. Εστέκουμουν παλλούτζι πίσω που το δεντρό, τζ' ύστερα πούρτα σπίτι εγύρευκα γιατρό. Εν κλαίω τη βαρκούλλα ή τον Καλαμαρά, μα κλαίω τη Ξανθούλλα με τα ωραία.. μαλλιά. Και, ναί.. Τόοοσο αθκιασερή είμαι.

Master Cleanse Lemon Detox

2008-05-02T19:14:00.000+02:00

Εβαρήθηκα. Απηύδησα. Ενευρίασα. Έν άντεξα. Έφα. Κάτι μπισκόττα coconut, μπλέ-γαλάζιο κουτί (ενι ξέρω πού κολλά τούτο) με μια γεύση τέεεελεια, θεϊκή.. Αλλά η αποτοξίνωση επήεν του κώ.. κουχ κουχ. Master Cleanse Lemon Detox. Έτσι λέουν τη νέα "δίαιτα-αποτοξίνωση με λεμόνι" του Χόλιγουντ. Εντάξει..νέα ένενει ακριβώς, απλά εγώ τη λέω έτσι επειδή εν την ξέρουν και πολλοί εδώ στη γή της λεμονιάς και της ελιάς. Εδώ και ενα χρόνο προσπαθώ να την καταφέρω, έστω για 5 μέρες (απο τις 2 βδομάδες που κρατά) αλλά τίποτε.. Το στομάχι μου προδώνει με everytime (i try to fly i faaalll without my cleanse i feel so smaaallll). Ρε τι mapple syrup που τα Debenhams εγόρασα, τί cayenne pepper τζε χοντρό αλάτι, ακόμα τζε το ειδικό τσάι ("φυσικόν υπακτικόν" έτσι γράφει στο κουτί) της νύχτας, τίποτε! Απότυχα για ακόμα μια φορά. Εσπάσαν τα νεύρα μου. Έν λέω βέβαια, κάπως εκαθάρισε ο οργανισμός μου έσχει 3 μέρες - ομολογώ, αλλά έν γίνεται να είμαι τόσο μα τόοοοσο loser επιτέλους! Έν γίνεται, έν έσχει έτσι πράμα! Επειδή όμως τα πιο πάνω μπορεί να φατσάρουν κινέζικα σε πολλούς, επεξηγώ κάποια πράγματα. Η συγκεκριμένη δίαιτα-αποτοξίνωση κρατά 2 βδομάδες και ο δημιουργός της εγγυάται το χάσιμο 8 με 10 κιλών κατα τη διάρκεια των δύο αυτών εβδομάδων. Θυμάστε που ένα διάστημα έχασε απότομα πολλά κιλά η Beyonce γιατί είσχε να παρουσιαστεί σε κάτι βραβεία; Ε, λοιπόν εν τούτη τη δίαιτα που έκαμε γι'αυτό και αντί Master Cleanse, λέγεται αλλιώς και η δίαιτα της Beyonce. Εν να μου πείτε βέβαια, ποιός τη γ*μά τη Beyonce, αλλά όπως και νάχει, εγώ γράφω τα ημερίσια υλικά και τη διαδικασία σε περίπτωση που θέλει κάποιος να την ακολουθήσει (πάντα με ιατρική συμβουλή). Οι λόγοι για τους οποίους μπορεί κάποιος να ακολουθήσει το master cleanse detox είναι: για να απομακρύνει τις τοξίνες και άχρηστες ουσίες που το σώμα του, για να καθαρίσει τα νεφρά του αλλά και το πεπτικό του σύστημα, για να μειώσει τη πίεση απο τις αρτηρίες, για να εξουδετερώσει τα νεκρά κύτταρα και να αποκτήσει καλύτερη ψυχολογική κατάσταση. Εεε, ντάξει, τζε για να χάσει κιλά, παρόλο που ΔΕΝ είναι τούτος ο σκοπός!

http://www.youtube.com/watch?v=qouF3MoWlho

Πρώτα, τα υλικά. Mapple syrup = ένα σιρόπι που το βρίσκεις στα Debanhams ή σε οποιοδήποτε healthy food shop Cayenne pepper = πιπέρι σε σκόνη. (CAUTION! πολλάαα καυτερό) Θαλασσινό αλάτι Τσάι καθαρτικό (στα φαρμακεία) 5-6 μέτρια λεμόνια νερό (επιτέλους τζε κάτι free) Η διαδικασία Παίρνουμε το χυμό που τα λεμόνια (ποσφίγγοντας τα αλα κυπριακά χαχα) και το βάζουμε σε ένα αρκετά μεγάλο βάζο, ή παγούρι, εγώ έχω ένα πλαστικό actually (πουτζίνο του lordos plastics) Μετά, βάλουμε 8 φλιτζάνια νερό (για να πολλύνει) Έπειτα, ένα ή μισό φλιτζάνι mapple syrup (μισό φλιτζάνι αν κάποιος θέλει να χάσει βάρος) και ι/4 του κουταλιού cayenne pepper (είπαμεν, καύκει!) And then you shake it!! Άς θυμυθούμε για λίγο το Ρουβά, και πάμε! shake-shake-shake-skake shake it mi amooor.. Anyway, πάλε παραφέρομαι. Όπως και νάχει, έτοιμος ο χυμός μας! Η γεύση δεν είναι σπουδαία και ιδού ο λόγος που προσωπικά άντεξα μόνο 3 μέρες αν με ρωτάτε.. Don't forget! Κάθε πρωί, σε μισό ποτήρι με νερό, ένα κουταλάκι αλάτι. Τί;;; Γαργάρες;;; ΧΑΧΑΧΑ.. οοοχι..το πίνουμε. Είναι η πιο απαίσια φάση της όλης αποτοξίνωσης γιατί τζε τη μούττη σου να κλείσεις, τζε απότομα να το πιείς, η αλμυράδα του αλατιού έν φεύκει ώσπου να πιείς τουλάχιστο το μισό ψυγειούι του νερού (που by the way είναι must accessorie για κάθε κουζίνα). Κατα τη διάρκεια της μέρας πίνουμε το χυμούι που με τόσο κόπο και περιέργεια φτιάξαμε, ενώ τη νύχτα το τσαούι μας.. Το πρωί φυσικά βουρούμε στην τουαλέτα και η μέρα επαναλαμβάνεται. That's all folks! Για περισσότερες πληροφορίες.............................................................................................................................. http://www.detox.net.au/articles/cayenne-maple-lemon-cleanse.htm ή μπείτε μονομιάς Youtube.com για να δείτε χιλιάδες κόσμο (κάτι ξέρει ο κοσμάκης) που το δοκιμασε, που του άρεσε, που απότυχε, που τα παρέτησε, που απηύδησε σαν εμένα. Απλά γράψετε Master cleanse detox και Voilaa!

Τα ζώα εν φίλοι μου. Τζι εγώ τους φίλους μου έν τους τρώω..

2008-04-20T11:24:00.000+02:00

Η πιο χαζή ερώτηση που μου κάμνουν οι πιο πολλοί:

" Λυπάσαι το ζώο που πονεί. Το φυτό έν πονεί;; Αφού εν τζε τζίνο ζωντανό!"

Η απάντηση:

"Τα ζώα έχουν νευρικό σύστημα, πολλές φορές το ίδιο με τζίνο του ανθρώπου, πράμα που τα κάμνει να νιώθουν τζε να πονούν το ίδιο με μάς. Άσχετα με το οτι δεν μπορούν να μιλήσουν ή να φωνάξουν για να σου το πούν. Αν τύχει να βρεθείτε ποτέ μέσα σε σφαγείο, εν να τα δείτε πως χτυπιούνται τζιε σπαράζουν τζε κλαίουν. Γιατί δε θέλουν να πεθάνουν. Κανένα ζωντανό δε θέλει να πεθάνει. Φυσικά, όπως έν το χαμπουργκερ μες το πιάτο σου σε συνδυασμό με τις πατάτες να σου φωνάζουν μαζί με μιά φωνή "Φάε με!" είναι φυσικό να είναι όλα μες το νού και η συγκεκριμένη εικόνα να σε αποκόπτει κατα πολύ απο την πραγματικότητα. Έτσι λοιπόν, τα ζώα, νιώθουν όπως ο άνθρωπος λόγω του νευρικού τους συστήματος. Τα φυτά τωρά, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΖΩΙΚΟ ΝΕΥΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ. Οι νεύρες τους είναι αλλιώς. ΕΝ ΝΙΩΘΟΥΝ. ΕΝ ΠΟΝΟΥΝ. Απλά ΦΩΤΟΣΥΝΘΕΤΟΥΝ τζε τίποτε άλλο.

Το φυτό, κόφκεις το, ξαναβλαστά, φυτεύκεις το, φκαίνει το ίδιο πάλε όσες φορές τζι αν το σκοτώσεις, πράμα που εν γίνεται με τα ζώα."

Είμαι φιλόζωη. Είπα το. Έν αντρέπομαι. Αγαπώ τα ζώα υπερβολικά τζε μισώ τζίνους που τα βασανίζουν. Εν λέω τζίνους που τα τρώουν γιατί με τούτο σημαίνει οτι μισώ ούλλο το κόσμο τζε ιδιαίτερα τον κυπριακό πληθυσμό. Απλά λυπούμαι που ο παραπάνω κόσμος έν σκέφτεται. Έν σκέφτεται το τί περιέχει το πιάτο του τζε τρώει ανεξέλεγκτα. Τρώει λες τζι έν θα έσχει να φάει αύριο. (καλά τούτο πιάνει με τζι εμένα μέσα μέσα :p ) Δικαίωμα του καθενός να τρώει ο,τι θέλει, φτάνει να μεν στερεί την ελευθερία κάποιου άλλου ζωντανού. Προσωπικά, δεν τρώω οτιδήποτε είσσε στόμα, μάθκια, ΚΑΡΔΙΑ. Οι πάντες και τα πάντα στη Κύπρο, φκάλλουν με πελλή τζε υποχονδριακή. Υποχονδριακή επειδή γλιτώνω ζωές;;; Ποιού να το πείς; Αλλά ξέρεις, αν δε φάμε τη σουβλούα μας, τους κιοφτέδες μας, τη ζαλατίνα μας, κάτι έν μας κάθεται καλά. Ο κάθε χορτοφάγος σώζει τουλάχιστο 100 ζώα το χρόνο. Αλλά εν υποκρισία να λέεις οτι είσαι "Vegetarian" τζε να τρώεις αυγά. Εν σάννα μου τζε υποστηρίζεις το οτι η έκτρωση ενεν δολοφονία. Ή πάλε, η συγκεκριμένη φράση: "Ναί ρε, λυπούμαι τα ζώα..Είμαι Vegetarian αλλά τρώω ψάρι.." Λές τζε το ψάρι εν επιπλεόμενο λαχανικό γαμώτο. Ποιός πάλε, παίζει τον Οικολόγο τζε τρώει κρέας; Είσαι οικολόγος, αλλά τρώεις κρέας τζε δεν σε κόφτει που τεράστιες εκτάσεις γής (πχ σιτάρι, κριθάρι) καταλήγουν τροφή των ζώων τα οποία προορίζονται για ανθρώπινη τροφή. Τζε γιατί δεν τρώει ο άνθρωπος τα φυτικά να μείνουν τζε τα ΖΩα ΖΩντανά; Δεν σε κόφτει που η διαδικασία του κρέατος μέσα που τη βιομηχανία για να φτάσει στο πιάτο σου, χρειάζεται 10 φορές πιο πολύ νερο; Κλείε τα μάθκια σου τζε τρώε τη σιεφταλιά σου ήσυχος στη σκέψη οτι είσαι οικολόγος με το να πληρώνεις κάθε χρόνο ένα μηδαμινό χρηματικό ποσό στις καρέτα-καρέτα τζιε στα ζώα προς εξαφάνιση του Ακάμα. Οι πως τζίνα ενεν σημαντικά. Απλά κάποια πράματα που εν μες το σπίτι μας, κοιτάζουμε τα, αλλά εν τα βλέπουμε στη πραγματικότητα - τζι έσχει διαφορά. Σε πολλούς φαίνεται ηλίθιο, βλακώδες τζε υπερβολικό το οτι νηστεύκω. Ολόχρονα. Μόνιμα. Εγώ όμως γράφω τους ούλλους γιατί ξέρω οτι τούτο που κάμνω είναι ο,τι πιο φυσικό θα μπορούσε να κάμει ο άνθρωπος. Να τρέφεται με φυτικά και μόνο φυτικά. Να μεν χρειάζεται να σκοτώνει για να πιάει πρωτεϊνη τζι ενέργεια. (Γι'αυτό υπάρχουν τα όσπρια) Να μεν πιάνει το γάλα της αγελάδας (το γάλα ποιάς;;;) για να πιάνει τάαχα ασβέστιο τζιε ν'αφήνει το κακομάζαλο το μοσχαράκι σίξιλο, να το ποτίζουν γάλα σκόνη γεμάτο χημικά τζε μετά να πηαίνει για σφάξιμο. Ο άνθρωπος είναι το μόνο "θηλαστικό" που εκτός του οτι συνεχίζει να πίνει γάλα, μετά απο τη βρεφική ηλικία, το γάλα που πίνει δεν είναι κάν δικό του, αλλά στερεί το που άλλο είδος. "Μα τί εν να ποτίσω το μωρό;" ψευτοκλαίει η Κύπρια μάνα που βαστά το βρεφούι στην αγκαλιά της. Ψάξε το. Μεν κολλάς τζε μεν ακούεις οτι σου λέουν οι γαλακτοβιομηχανίες. Κάμε έρευνα. Δε τα θετικά τζιε τα αρνητικά. Υπάρχουν τόσες εναλλακτικές, πιο υγιεινές λύσεις. Ψάξε για "Veganism" (αυστηρή χορτοφαγία) ή "Vegan" (εξου και το VegAnna) Λές τζι ελείψασειν τα γάλατα σόγιας, ρυζιού, αραβόσιτου, αμυγδάλου τζε καρύδας, που είναι τζε πεντανόστημα. (τα παραπάνω γάλατα έχουν σχεδόν το διπλάσιο ασβέστιο απ'ότι το γάλα της αγελάδας, λιγότερο λίπος, τζε το καλύτερο, δεν περιέχουν ούτε τα μικρόβια που μεινίσκουν απο την παστερίωση(γιατί ως γνωστό δε σκοτώνουνται ούλλα), ούτε το DNA της αγελάδας ) Τυρκά, φρέσκιες κρεμες, λουκάνικα, μπριζόλες, ολόπαχα, ολόμιλλα, κορεσμένα. Τζε μετά αναρωθκιούμαστε γιατί είναι τόσο ψηλά τα ποσοστά καρδιακών παθήσεων στη Κύπρο. Μέσα απο προσωπικές μου δοκιμασίες, αποδείξεις τζι εμπειρίες, ο άνθρωπος μπορεί να ζήσει ΑΝΕΤΑ χωρίς ζωικά προϊόντα. Οι αναλύσεις μου είναι πάντα καλές, το ασβέστιο μου αρκετά ψηλό, η χοληστερόλη μου σχεδόν ανύπαρκτη τζε αρρωστώ σπανίως. Δεν τίθεται καθόλου συζήτηση οτι νηστεύκω λόγω θρησκείας. Ποτέ μου δεν ήμουν "θρήσκα". Κάμνω το για τα ζώα. Για τον πλανήτη. Για την υγεία μου.

France.. Im coming!

2008-03-04T19:23:00.000+01:00

Πετώ πρωί πρωί για Γαλλία. Φοούμαι. Φοούμαι πολλά. Το αεροπλάνο. Αν ππέσει; Έν θέλω να πεθάνω. Αρέσκει μου η ζωή μου. Έσχει φάση. Περνώ καλά. "Έν θα χαθεί βέβαια τζε κανένας επιστήμονας" οι κουβέντες των φιλενάδων μου. Φίλες να σου πετύχουν! Γιατί η Ευγενία;; "Μάνα μου με την τύχη που έσσιεις εσύ, έν έσχει chance να ππέσει το αεροπλάνο. Το μόνο αεροπλάνο που εν θα ππέσει ποττέ εν τζίνο που εν ν'ασαι μέσα εσύ. Κωλοτύχερη γαμώτο" Όπως τζε νάσχει το πράμα, έκαμα μια λιστούα με τα πράματα που έβαλα στόχο να κατορθώσω στη Γαλλία. Parlez vouz Francais ? - Μακαρόνια φρικασέεεε..? και πάμε: 1. Θέλω πολλά να έρτει τζίνη η ώρα που θα πατήσω το πόι μου στο Παρίσι τζε γεμάτη χαρά να πιάω ένα ταξί τζε να έβρω το Λούη. Γιατί ο Λούης, όπως τζε να το κάμουμε, ένας ένει στη Γαλλία. Μεγάλος, ευρύχωρος, τζε απλά υπέροχος. Έπειτα, να πιάσω τζίνη την ανάφεντη τη τσάντα που έβαλα στο μάτι εδώ και πολύ καιρό, ασπούμε που το τζιερό που ήταν ο Χριστός μιτσής. Άς με βοηθήσει επιτέλους μιας τζε τον ανάφερα ο Χριστός, (τζε η πούγκα μου) να κάμω δική μου τη πολυπόθητη τσάντα του Λούη. (Louis Vuitton για όποιον εν εκατάλαβε) 2. Απραγματοποίητο όνειρο: Να πέσω καταλάθος και εντελώς "τυχαία" πάνω σ'ένα κούκλο Γάλλο (straight,διευκρινίζω το, γιατί οι παραπάνω εν gay) και σαν άλλη Aguilera, Lil Kim, Pink τζε Maya, να του πώ το περιβόητο "Voulez vous coucher avec moi, sesoir?" (ναί, ξέρω "τζε μετά φταίουν οι βιαστές") E, pardon δηλαδή, αλλά θκυό γαλλικούλια που ξέρω τζι εγώ να μεν τα πώ; 3. Θέλω επιτέλους να φάω γαλλικό ψωμί να δώ τη διαφορά που τζίνο που μας πλασάρουν στο Ζορπά, έτσι για να έχω να λέω. 4. Εκτός που τον Λούη, πρέπει οπωσδήποτε να επισκεφτώ τζε το Λούβρο. What 's the point αν δεν πάω να δώ τη Μόνα Λίζα που τέεελεια κοντά, αλλά παραπάνω τζε κάτι δικά μας κλεμμένα, που σίουρα θα μου φκεί το αίμα ώς την κκελλέ με το που θα τα δώ; 5. Μονμάρτη. Ένας τόπος, μια πλατεία γεμάτη κάθε ηλικίας ζωγράφους. Ωραία φάση να σου κάμνουν πορταίτο. Θα ποζάρω αυθεντικά σαν την άλλη το ψώνιο, στο My last Dutchess, τζι ας με κάμουν μαϊμούνα. 6. Πύργος του Άιφελ τη νύχτα. Γουάουυυ.. Τι πιο ρομαντικόοοοο.. Όλο το Παρίσι ν'απλώνεται μπροστά μου, και να αφήνομαι στη μαγεία και το παραλήρημα της στιγμής.. Νάμαι μες τα φώτα, τις λάμπες, τα λαμπούθκια, τζε τζαμέ που θ'αναρωθκιούμαι αν είμαι όντως στο Παράδεισο, ν' ακούω τη φωνή του Κυπρέου που το γκρούπ δίπλα μου : "Ρέ, λαλείς να κάμνουν τζε σσιεφταλιές στο Le Grand Vefour;" Η αποθέωση!!

Περι δίαιτας..

2008-02-27T20:23:00.000+01:00

Η τριπλή δίαιτα - Τρείς δίαιτες οταν δε χορταίνεις με τη μια

Η δίαιτα του σκασμού - Τρώεις του σκασμού τζε μετά αρχίζεις δίαιτα

Η δίαιτα της Δευτέρας - Τρώεις τα πάντα τζε που Δευτέρας δίαιτα

Η δίαιτα του ανανά - Τρώεις τα πάντα εκτός που ανανά

Η δίαιτα της πάπιας - Τρώεις τα πάντα τζε κάμνεις τη πάπια..

Αθκιασερή

2008-02-26T10:26:00.000+01:00

Έμεινα σπίτι σήμερα. Πονώ τη κοιλιά μου.

Πιστεύκω φταίει το οτι έφα 3 έτοιμα sandwich,

μια ελιοτή, μια σαλάτα, ένα κουτί μπισκοττούθκια morning coffee,

κάμποσα φρούτα , ενα μπωλ Kellogg's τζε αμέτρητους χυμούς.

Κάτι με πιάνει ώρες ώρες τζε τρώω ανεξέλεγκτα. Λες τζε έρκεται κατοχή

τζε πρέπει σώννει τζε καλά να έχω αποθέματα. Πάλε, σκέφτομαι οτι μπορεί

το φαϊ να είναι ένα μέσο για να καλύψω το εσωτερικό μου κενο που..

Όκευ, ως δαμέ ήταν!

Πάλε λέω μαλακίες.

Καλά να πάθω.

Τα μαθητικά τα χρόνια εν τ'αλλάσσω ούτε με πόμπες!!!

2008-02-25T17:30:00.000+01:00

Μέσα στο δωμάτιό μου, σε μια γωνιά τζαμέ πεταμένο "φυλάω" ένα μεγάλο μαύρο χαρτοφύλακα γεμάτο με αναμνήσεις. Φωτογραφίες που τον τζερό που εφόρουν πάννες, καρτούες γενεθλίων, φακελλούθκια που άλλοτε περιείχαν δεκάλιρα τζε εικοσάλιρα, μικροδωρούθκια που έπιανα του Αγίου Βαλεντίνου που το δημοτικό ως το Γυμνάσιο (εεε,στο λύκειο αρχίσαν οι αντροπάες), το πρώτο μου αποξηραμμένο τριαντάφυλλο, τιμητικά διπλώματα, ημερολόγια τζε άλλα πολλά ενθύμια που αν συνεχίσω να τα έχω μες το χαρτοφύλακα, εν τα βλέπω να διατηρούνται για πολύ ακόμα. Ένιγουέι, τζαμέ που θέλω να καταλήξω είναι οτι μέσα σε τζίνο ούλλο το τσουνάμι χαρτομανίας και φωτογραφίας, ήβρα και κάμποσα σχολικά μαργαριτάρια. Ναί, ήμουν λάτρης της συλλογής φράσεων (βασικά όποιος έσυρνε μια μαλακία μες την τάξη(συμπεριλαμβανομένου και του εαυτού μου φυσικά), έσπευδα μονομιάς να την καταγράψω σε post-it) Και ειδού η μικρή μου συλλογή: Στο μάθημα των Γαλλικών: Καθηγήτρια: Elle s'apelle Ann-Marie Αυγή: Αναρή; Στο μάθημα της Γεωγραφίας: Καθηγήτριά: Η χελώνα καρέτα-καρέτα είναι προστατευόμενο είδος.. Χρίστος: Τρώεται; Στα Νέα Ελληνικά: Καθηγήτρια: Ποιό είναι εκείνο το όμορφο λουλούδι που ανθίζει μόνο την Άνοιξη, Άννα; Εγώ: Εμμ.. Οχτωβρούες;; Τέλης: Κύριεεε..Τί ζώδιο είσαι; Καθηγητής: Κρυός Τέλης: Ταιρκάζουμεν!! Κλασσικό: Καθηγητής: Ποιός απουσιάζει; Όλη η τάξη: Ο Ευαγόρας.. Εν ώρα κυρήγματος: Καθηγητής: Εγώ στην ηλικία σας, εδούλευκα στο Φασούρι.. Εγώ: Μα στο Waterpark?? Καθηγητής: Ο άντρας, παιδιά, είναι το κεφάλι του σπιτιού! Μαρία: Τζε η γυναίκα ο λαιμός που γυρίζει το κεφάλι όπου θέλει!! Στο μάθημα των Νέων ελληνικών: Καθηγήτρια: Πώς λέγεται Κωνσταντίνο, αλλιώς το χαμόγελο; Κωνσταντίνος: Smile!! Καθηγήτρια: IN GREEK!! Καθηγήτρια νευριασμένη προς άμαχο μαθητή που είχε το θρανίο του κοντά στην έδρα: Καθηγήτρια: Αμάν!! Τράβα το θρανίο σου λίο πίσω γιέ μου!! Αυγή: Γιέ μου;; Εγώ: Άκουσες; Έσχει τον εξώγαμο! Στους υπολογιστές: Καθηγητής: Ποιό είναι το κέντρο ελέγχου του computer; Αγγέλα: Ο πύργος. Καθηγητής: Ναι, ναι! Αλλά ποιός πύργος; Αγγέλα: Του Aiffel; Στο μάθημα των Αγγλικών: Καθηγήτρια: What were you doing last night at 11:00 o'clock? Εγώ: Ήμουν στην αγκαλιά του Μορφέα.. Νίκη: Ποιός εν τούτος; Κόρη Άννα, άλλος πάλε; Στο μάθημα της Οικ.Αγωγής: Καθηγήτρια: Τί είναι, Τάσο, το αραββοσιτέλαιο; Τάσος: Κάτι που την Αραβία λογικά..; Στο μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών: Καθηγήτρια: Το "της θαλάσσης" τί τόνο παίρνει; Λοϊζος: Rio-Mare!! Στο μάθημα της Ιστορίας: Καθηγητής: Ποιά ήταν η φράση που είπε ο Πλούταρχος; Χρίστος: Άχ, κορίτσι μου.. Καθηγητής: Είμαι πάνω απο 55 χρονών και μπορώ όποτε θέλω να σταματήσω και να παίρνω σύνταξη.. Κάλια: 10 χρόνια ζωής σου εμείναν κύριε, άντεξε.. Τούτο δεν θυμούμαι σε τί μάθημα ήταν αλλά θυμούμαι οτι δεν άκουσα καλά τι συζήτηση και μπήκα μέσα στο θέμα χαμηλόφωνα και κάπως έτσι.. Καθηγήτρια: Πάω στο δικαστήριο. Εγώ: (που δεν άκουσα καλα) Στο κοιμητήριο;; Καθηγήτρια: Κάτι ψάχνω.. Εγώ: Ε, κανένα τάφο αλόπως Καθηγήτρια: Βρίσκω κάποιον.. Εγώ: Αμάν! Τον νεκροθάφτη! Καθηγήτρια: Και τον ρωτώ: Υπάρχει κάποιος στον οποίο μπορώ να μιλήσω; Εγώ: (δυνατά πλέον) Ναί! Ο μακαρίτης ο παππούς μου! (Η Νίκη μιλα με τη Γεωργία εν ώρα μαθήματος) Καθηγήτρια: Κάποιες μιλούν! Να τους παραγγείλουμε και καφέ; Νίκη: (σταματά απότομα και με σοβαρό ύφος) Φτου φτου φτου κυρία, εν πίνουμε καφεϊνη, κάμνεις κυτταρίτιδα!!! (και συνεχίζει να μιλά..) Στο μάθημα των Θρησκευτικών: Καθηγητής: Πές μας Άννα, γιατί ο Χριστός έπλυνε τα πόδια των μαθητών στο μυστικό δείπνο; Εγώ: (Συγχυσμένη) Εεε..Είχαν μύκητες;; Καθηγήτρια: Ρε παιδιά, εν στάβλος η τάξη!! Μαρία:(Ερωτευμένη) Ο Σταύρος;;;; Πούντον;;;; Στο μάθημα της Γεωγραφίας: Καθηγητής: Ο Πηνειός είναι ένας απο τους μεγαλύτερους ποταμούς της Ελλάδας.. Εγώ: Τρέεεεσσσειιι.. Αυγή: Μα ο Πηνειός; Εγώ: Όι κόρη, έχω περίοδο.. Καθηγήτρια: (κάπως εύσωμη γυναίκα) Ποιός έβαλε την πινέζα πάνω στη καρέκλα μου; Σάββας: Εγω!! Εν για να ξεφουσκώσεις, κυρία.. Τζι ένα Λυκειακό ποιηματάκι γραμμένο απο μένα(πόσο αθκιασερή μπορεί να ήμουν την ώρα των Νέων Ελληνικών όπως πάντα;) Έχουμεν και λέμεν:

"Τρίτη ώρα Κείμενα τζε έπιαν με η νύστα,

έν έφερα τετράδια ήρτα όπως τον Τουρίστα.

Τζε δίπλα μου να κάθεται ο Λούης τζε η Μιλτώ,

τζε πιο κάτω ο Τίτσηρος να παίζει τον πελλό!

Κάμνουμεν για τον πόλεμο τζε για τον Λούκη Λάρα,

ακόμα λίον να κάθομαι τζι έν να με πιάει πελλάρα!!

Τζε τούτη η καθηγήτρια που τες φωνές να αφρίζει,

πασάροντας τις γνώσεις της τα αρχιδ*α μας να πρίζει!

Βαρήθηκα το μάθημα, θέλω να πάω έξω,

άραγε το παράθυρο, χωρεί με για να ρέξω;

Γυρίζω πας το κινητό πουν μες τη κασετίνα,

τζιε στέλνουν μου οι φίλοι μου να πάω στη Κατίνα..

Να πάω, ή να μέν πάω; Ιδού η απορία!

Αφού έγινε το μάθημα μεγάλη μαλακία!!

Γυναικεία εκδίκηση

2008-02-23T23:15:00.000+01:00

Έχετε σκεφτεί ποτέ πώς αντιμετωπίζεται το παγκόσμια διαδεδομένο φαινόμενο της αντρικής σεξουαλικής απιστίας; Οι άντρες είναι πολυγαμικό είδος και όσοι το αρνούνται τότε τύφλα νά 'σχει μπροστά τους ο Πινόκιο. Στο ζωικό βασίλειο, το βασικότερο μοντέλο που προτάσσεται για την πολυγαμία είναι ότι το αρσενικό θέλει να διαδώσει όσο περισσότερο γίνεται το γενετικό του υλικό (άρα προσπαθεί να ζευγαρώσει με όσες πιο πολές θηλυκές του κάτσουν). Μπορείτε να κατανοήσετε το γεγονός αυτό, αρκεί να σκεφτείτε πόσοι κόκορες υπάρχουν σ' ένα κοτέτσι... τς τς τς.. Αντίθετα όμως, το θηλυκό, θέλει ένα μόνιμο αρσενικό για να το βοηθά στην ανατροφή των παιδιών και την εύρεση τροφής όσο είναι αναγκαίο να προσέχει τη φωλιά. Έτσι και στον ανθρωπο-γορίλλα, σύμφωνα πάντα με τον πολυαγαπημένο μου φίλο Δάρβινο - καλααα..έχω σαλτάρει εντελώς - το αρσενικό, «επιτρέπεται» να κάνει σεξ εκτός σχέσης. Αυτή η κοινωνική πραγματικότητα αποτυπώνεται ακόμα και στη γλώσσα μας, όπου η λέξη «κερατάς» δεν υπάρχει στο θηλυκό της. (Τι; «κερατού;» χαχαχα) Βάση πολλών στατιστικών πάνω στο θέμα της αντρικής πολυγαμίας, κατάλαβα πρόσφατα -και ολίγον καθυστερημένα - πως δουλεύει ο αντρικός νούς, ή καλύτερα οι αντρικές ορμόνες και πιο συγκεκριμένα τί ήταν αυτό το κάτι που ώθησε τον Στάθη* να απατήσει την Νάσια* (λεεεμε τώρα) χωρίς να βάζω βέβαια τον Στάθη* στην ίδια θέση με το Homo Sapiens, προς Θεού. Τα συμπτώματα που εμφανίζουν οι άντρες σε περιόδους αγαμίας είναι αρκετά εμφανή (μάτια ππιρίλλα και το σάλιο ποτάμι) ιδιαίτερα οταν αυτό το κάτι που κυαίνεται μπροστά τους είναι ενα μίνι και σε καμία περίπτωση δεν εννοώ mini cooper. Προχθές, καθώς χόρευα σ'ένα club της Λεμεσού που ήταν πραγματικά "τίγκα" απο κόσμο παρατήρησα τον τρόπο που φλερτάρει ο αντρικός πληθυσμός. Καμία απολύτως σχέση με το γυναικείο! Καμία! Οι άντρες είναι έξω καρδιά στο φλερτ, ενώ οι γυναίκες περιμένουν ακριβώς αυτόν τον "έξω καρδιά τύπο" να συνεχίσει το καμάκι, παίζοντας το ρόλο του κηνυγού για όλη τη διάρκεια της νύχτας. Αλλά, με το να θεωρούμε τόσα χρόνια τους άντρες κυνηγούς και τις γυναίκες θηράματα τι περιμένουμε; Οι γυναίκες καλύπτουν την κάπως σεξουαλική τους ανάγκη, με σοκολάτες και shopping sprees και οι άντρες την εξωτερικεύουν με όποιο μέσο μπορούν! Σωστά; (Σωστά.) Κι όλα αυτά, γιατί τον άντρα που έχει το σεξ συνεχεια στο μυαλό του τον λένε Δον Ζουάν, ενώ τη γυναίκα νυμφομανή. Καταλήγω στο συμπέρασμα οτι όλα είναι θέμα τεστοστερόνης και γονιδίων. Άλλα όσο θέμα τεστοστερόνης και γονιδίων να είναι, έλεος ρε φίλε! Μα να προσπαθώ να πιάσω ποτό που το μπάρ, τζιε να με βλέπεις με βλέμμα στρουθοκάμηλου που κραυγάζει: "Μανάρι μου, είσαι όντως τόσο όμορφη, ή εγώ έχω καιρό να γ.......;" που τη στιγμή που δίπλα σου κάθεται το αίσθημα, ή αλλιώς το αναίσθημα το οποίο είναι στο κόσμο του; Αλλά εγώ φταίωωω..εγώ που δεν σου έφερα το τσαντάκι μου καπέλο! Δεν βάζω όλους τους άντρες σ'ένα καλούπι, αλλά όλοι ξέρουμε πως η πλειοψηφία σκεφτεται παντα με το κατω κεφαλι. Οπως με το "κάτω κεφάλι" σκέφτηκε και ο Μ.. όταν αποκάλυψε στη φίλη μου οτι τόσο καιρό ήταν μαζί της μόνο και μόνο για να γνωρίσει μέσω αυτής, εμένα. Γιατί αν σκεφτόταν έστω και για λίγο με το άνω κεφάλι, θα υπήρχε στις κουβέντες του μια τάση αξιοπρέπειας και σεβασμού προς τη φίλη μου. Αλλά ο συγκεκριμένος ήταν μιλούμε και πολύ κότα για να αξιοποιήσει τα δυο μπαλάκια που του έδωσε ο θεός για να τον κάμει άντρα, και να ξεκαθαρίσει απο την αρχή τη θέση του. Τουλάχιστο όσοι είναι μαλάκες, να φορούν, ένα μενταγιόν, ένα σήμα ή κάτι τελοσπάντων για να ξεχωρίζουμε κι εμείς απο μακρυά τη νοητή ταπέλλα που πάνω τους που γράφει "ΠΡΟΣΟΧΗ: ΑΝΕΡΧΟΜΕΝΟΣ ΜΑΛΑΚΑΣ" Έχει δίκαιο και η άλλη, πως τη λέμε, που τραγουδά: "Θέλω έναν άντρα 100%" αλλά πού να τον έβρεις αγάπη μου, όταν οι άντρες 100% ΔΕΝ είναι πλέον μονογαμικοί; ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΑΝ ΟΙ ΑΝΤΡΕΣ....ΟΕΟ;;;; Όπως και νά ' χει εννοείται πως μονογαμικός δεν είναι εκείνος που τα "φορεί" της αγαπημένης του αλλά εκείνος που κατέχει έλεγχο της σεξουαλικότητας του. Σε περιπτώσεις απιστίας, παλιά, η «απατημένη» το πολύ πολύ να έβαζε τα κλάματα, να έπινε το Βόσπορο, να χτυπιόταν για κάτι ώρες ή, σε ακραίες περιπτώσεις, να χώριζε. Σήμερα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Σε περιπτώσεις απιστίας, η σύγχρονη, φιλελεύθερη γυναίκα απαιτά κοινωνική αναγνώριση ώς το θύμα της υπόθεσης, και φυσικά δικαίωση... Δηλαδή ΕΚΔΙΚΗΣΗ. Και, οχι αποιαδήποτε εκδίκηση, αλλά ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΕΚΔΙΚΗΣΗ.

Πότε όμως μια γυναίκα αποφασίζει να πάρει εκδίκηση; Οι ψυχολόγοι είναι σαφείς: «Στις περιπτώσεις όπου, ενώ έχει επενδύσει συναισθηματικά, ίσως και υλικά σε κάποιον, εκείνος την αδειάζει και δεν τιμά το ολοκληρωτικό της δόσιμο. Τότε εκείνη, για να νιώσει και πάλι καλά, ασπάζεται το κλασσικό "οφθαλμόν αντί οφθαλμού", αποφασίζει δηλαδή να τιμωρήσει η ίδια τον άντρα ή την μέχρι πρότινος κολλητή της που πάτησε την ψυχή και την αγάπη της, ό,τι πολυτιμότερο διαθέτει στην ζωή της».

Ώς γνωστό, η εκδίκηση είναι ενα πιάτο που τρώγεται κρύο (βλ. σαλάτα) κι έτσι, αν είσαι αρκετά τολμηρή give a try στους πιο κάτω τρόπους εκδίκησης:

1. Κατάστρεψε στο σπίτι του έπιπλα, υδραυλικά, ηλεκτρικά. Ειδικά τα χαλασμένα υδραυλικά καταστρέφουν τοίχους, ταπετσαρίες, και η πυροσβεστική κινητοποιείται αφού πρώτα χρειαστεί κιβωτός για να σώσει τη κατάσταση. Αν δοκιμάσεις να το παίξεις και εμπρηστής, τότε θα ολοκληρώσεις το αρχαίο ρητό "Πυρ, γυνή και θάλασσα"

2. Μπαίνεις στο σπίτι του όσο εκείνος λείπει. Περιχύνεις με χλωρίνη τα χαλιά του, τα αγαπημένα του μπλουζάκια και πουκάμισα. Αυτοί οι απίστευτοι λεκέδες που αφήνει η χλωρίνη να είσαι σίγουρη πως θα αποτυπωθούν ανεξίτηλα και στην καρδιά του.

3. Βάζεις χέρι στις πιστωτικές του πριν προλάβει να τις ακυρώσει. Ώρα για κανένα ταξιδάκι στο Μιλάνο. Ασταμάτητο shopping therapy και τα μαγαζιά θα σ'ευγνωμονούν.

4. Καταστρέφεις dvd, video, projector game boy Xbox, play station, τις κασέτες του . Βάλε όμως και κανά χεράκι στο computer του..Τί; Έτσι θα τ'αφήσεις; Ένα delete θα τον απαλλάξει απο αρκετό χώρο στο σκληρό του δίσκο.

5. Στείλε στη διεύθυνσή του με delivery, 20 πίτσες extra extra large και μή ξεχάσεις να δώσεις τον αριθμό κινητού και σπιτιού του.

6. Θυμάσαι εκείνο το χαριτωμένο βίντεο που τον έβγαλες ένα μεσημεράκι σαν έκανε μπάνιο; Ε, λοιπόν, τώρα ήρθε η ώρα να δεί το φώς της δημοσιότητας. Βάλ'το στο internet κι έπειτα στείλε του το link για να θαυμάσει και ο ίδιος την beer-belly του, που τόσο προσπαθούσε να καλύψει.

7. Μιά επίσκεψη στο σπίτι του με τις κολλητές σου (όταν εκείνος λείπει, εννοείτε). Διασκεδάστε πίνοντας ό,τι καλό διαθέτει το ψυγείο και η κάβα του.

Επίσης, σκέψου τη φάση: Εσύ να χορεύεις βαρύ ζεϊμπέκικο(κατα προτίμηση το "στην υγειά της αχάριστης" αλλά στο αντρικό version) κι εκείνες να σπάνε στα πόδια σου όλων των ειδών τα γυαλικά. (Απο τα πιάτα της κουζίνας, μέχρι και τα κρύσταλλα swarovski που με τόση χαρά του χάρισε η μαμμάκα του) 8. Ένας ακόμα τρόπος εκδίκησης είναι η δημόσια διαπόμπευση, όπου η παράνομη σχέση γίνεται βούκινο μέσα από γιγαντοαφίσες! (βλέπε εικόνα απο κάτω) Εάν δεν αλλάξει πόλη, τότε σίγουρα θα μετακομίσει σε άλλη περιοχή.

9. Γίνε κολλητή του επόμενου amore του. Φρόντισε να βγαίνεις μαζί τους κι εσύ να είσαι πιο αδύνατη, όμορφη, ανανεωμένη και πάντα ντυμένη στη τρίχα για να καταλάβει τί έχασε.

10. Έλα τώρα, αφού ξέρεις την αγάπη που τρέφει για το πανάκριβο mercedes του. Κάνε κάτι. Ξεκίνα από μαχαίρωμα στα λάστιχα, ενώ με το δαχτυλίδι που σου έκανε κάποτε δώρο χάραξε περιμετρικά μεγάλους κύκλους στο χρώμα του αυτοκινήτου του για να καταλάβει πως η ζωή μας κύκλους κάνει και ότι η εκδίκηση για σένα είναι ολυμπιακό άθλημα!

Και ένα τραγούδι αφιερωμένο σε όλους τους Μαλάκες, για να μάθουν να μήν τα βάζουν με γυναίκες, σερβιρισμένο απο τον Νίκο Μακρόπουλο:

«Μην πίνεις άλλο φιλαράκι γιατί μου ξέφυγες λιγάκι πήγαινε μίλα της καλά με τη φωνή σου χαμηλά Μην υποτιμάς το μυαλό της Πετυχαίνει πάντα κάθε σκοπό της Και δεν έχει το Θεό της μερικές φορές Μην υποτιμάς την ψυχή της και την εσωτερική δύναμή της είναι μεσ’ στη συνταγή της πίκρες και χαρές Η γυναίκα ξέρει κόλπα κάνει πονηριές και μπορεί να φέρει βόλτα εκατό καρδιές Μην τα βάζεις με γυναίκα Άκρη δε θα βρεις Δε θα βγεις σ’ αυτή τη μάχη Νικητής Μην πίνεις άλλο, φιλαράκι Άντε να πάρεις αεράκι Και δυο κουβέντες βρες μετά για να τη φέρεις πιο κοντά»

Ki omws!! Imaste Ellines!!

2008-02-16T08:55:00.000+01:00

Ο πρώην πρωθυπουργός και καθηγητής κ. Ξενοφών Ζολώτας είχε εκφωνήσει δύο λόγους στην Ουάσιγκτον (στις 26 Σεπτεμβρίου 1957 και στις 2 Οκτωβρίου 1959), οι οποίοι έμειναν μνημειώδεις. Αιτία ως προς αυτό δεν ήταν μόνο το περιεχόμενό τους αλλά και η γλώσσα τους. Υποτίθεται ότι η γλώσσα των λόγων ήταν η αγγλική. Κατ' ουσίαν όμως, με την αφαίρεση λίγων συνδέσμων, άρθρων και προθέσεων η γλώσσα είναι η Ελληνική. Enjoy:

"Kyrie, I eulogize the archons of the Panethnic Numismatic Thesaurus and the Ecumenical Trapeza for the orthodoxy of their axioms, methods and policies, although there is an episode of cacophony of the Trapeza with Hellas. With enthusiasm we dialogue and synagonize at the synods of our didymous organizations in which polymorphous economic ideas and dogmas are analyzed and synthesized. Our critical problems such as the numismatic plethora generate some agony and melancholy. This phenomenon is characteristic of our epoch. But, to my thesis, we have the dynamism to program therapeutic practices as a prophylaxis from chaos and catastrophe. In parallel, a Panethnic unhypocritical economic synergy and harmonization in a democratic climate is basic. I apologize for my eccentric monologue. I emphasize my euharistia to you, Kyrie to the eugenic arid generous American Ethnos and to the organizes and protagonists of his Amphictyony and the gastronomic symposia".

Ότι η Αγγλική γλώσσα δεν έχει τον πλούτο της Ελληνικής είναι αυτονόητο. H ελληνική, ως γλώσσα με βαθιές ρίζες στην αρχαιότητα, είναι απίστευτα πλούσια και τρομερά ευέλικτη. Άλλωστε είναι μια από τις αρχαιότερες γλώσσες που παραμένει ζωντανή. Όσον αφορά τους όρους της σύγχρονης τεχνολογίας τα αγγλικά είναι αναντικατάστατα. Όλες οι γλώσσες δανείζονται όρους και λέξεις απο άλλες. Πιστεύω ότι σε όλους μας είναι αδιανόητο να πούμε: "Ένα αμφίψωμο με χαλλούμι pls" αντί ένα sandwich ή "Στείλ' μου το με μια ηλεκτρονική επιστολή" αντί για email! Άν πάλι γυρίσω και πώ σε μιά φίλη μου "Άκουσες το νέο ψηφιακό δίσκο του Ρουβά;" θα μείνει να με βλέπει σαν το χάνο και στο τέλος θα ξεστομίσει ένα : "Άααα;;" ή θα αγγίξει το μέτωπό μου για να δεί αν έχω πυρετό. Η γλώσσα μας έχει χάσει την αφομοιωτική της δύναμη και σ' αυτό φταίμε εμείς. Σκεφτείτε πόσες αγγλικές λέξεις χρησιμοποιούμε πια αυτούσιες. Κάποιος "καλαμαράς" είπε κάποτε σ'ένα blog: "Καλό πάντως θα είναι να ΜΗΝ χρησιμοποιούμε (ή έστω το λιγότερο δυνατόν) Αγγλικές λέξεις στις καθημερινές μας συζητήσεις....εεε μη γίνουμε και Κυπρέοι στο τέλος!" Κάθησα και σκέφτηκα (και είδα οτι μ'αγαπάάάς μόνο εσύυυ.. ok-ok) το θέμα Κυπρέοι και Γλώσσα, και όντως έχει δίκαιο. Ακόμα και το OK που είπα πιο πάνω χρησιμοποιείται καθημερινά μέσα στο λεξιλόγιο του 90% των Κυπρέων. Να μην αρχίσω να αναλύω ξεχωριστά το γυναικείο (και συνήθως πιο νεαρό) πληθυσμό της Κύπρου, γιατί απηύδησα πλέον να ακούω τα κλασσικά: "Okz api..byyeee". Ανάλυση: Okz= OK (που σημαίνει "Όλα Καλά" στα ελληνικά) το "z" στο τέλος είναι προαιρετικό και προβάλει το πόσο cool είναι το άτομο που το λέει. Όσα πιο πολλά "z" τόσο το καλύτερο! Api= Αγάπη (μου) {που για κάποιο λόγο -βαρεμάρας ίσως;- χρησιμοποιούνται τα 3 τελευταία γράμματα της λέξης} Bye= Αγγλική λέξη αντίστοιχη της ελληνικής λέξης "αντίο" Τελειώνοντας μια συζήτηση, αν είστε Κύπρια δοκιμάστε να πείτε: "Όλα καλά αγάπη μου, αντίο" και αν το άτομο στην άλλη γραμμή δεν βάλει το σταυρό του και μουρμουρίσει κάτι μέσα απο τα δόντια του, τότε, είτε είστε πολύ τυχερή, είτε ο κόσμος άκουσε τα πάντα απο σάς που δεν ξέρει πια τί να περιμένει. Γνωρίζετε οτι η λέξη "YES" βγαίνει από το αρχαίο "γέ" = βεβαίως; Δοκιμάστε τότε να αντικαταστήστε τη φράση "Ohh..Yes!!" με τη φράση "Ωωω..Βεβαίως" και σας το υπογράφω πώς ο μόνος που θα νιώσει περήφανος για σάς θα είναι είτε αυτός που κάποτε έγραψε "Μονάχη έννοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου" είτε ο ίδιος ο Όμηρος. Anywayzz (τονίζω τα δύο zz στο τέλος) έψαξα και βρήκα κάποιες φράσεις "άσιλα κυπριακές" που ακούγονται ("Συναρπαστικό!! Τώρα ΚΑΙ στα αγγλικά!!")απο αρκετούς, μπορώ να πώ, Κυπρέους. (Όταν λέω Κυπρέους, εννοώ πάντα και τα δύο φύλα για να μέν παρεξηγούμαστε..)

Are you asking and the change from over? / Ζητάς μου τζε τα ρέστα που πάνω; Are you working me? / Δουλεύκεις με; Better five and in hand, than ten and waiting / Κάλιο 5 τζε στο σχέρι παρά 10 τζε καρτέρι Better your eye goes out than your name. / Καλλύττερα να σου φκεί το μάτι παρά το όνομα Do you have any highs? / Έσχεις καθόλου ψιλά; He doesn't understand Christ / Δεν καταλάβει Χριστό He sleeps with the hens / Τζοιμάται με τις κότες How from here morning morning? / Πώς από εδώ πρωί πρωί; I am dogbored / Σσυλλοβαρκούμαι You balded me! / Εκκέλιασες με! I came out of my clothes. / Εφκήκα έξω που τα ρούχα μου I don't have face to come out in society. / Έν έχω μούτρα να αντικρίσω την κοινωνία I don't know my blindness. / Έν ξέρω την τύφλα μου I made her lottery! / Έκαμα την λαχείο I made them salad / I made them sea / Έκαμα τα σαλάτα/θάλασσα I saw the Christ soldier. / Είδα τον Χριστό φαντάρο I see it a little pale. / Βλέπω το λίο χλωμό I stayed bone! / Έμεινα κόκκαλο! I'm sitting on ignited coals. / Κάθομαι σε αναμμένα κάρβουνα In the boil the iron sticks / Στην βράστη κολλά το σίδερο In the down down of the written. / Στο κάτω κάτω της γραφής It didn't sit on us. / Έν μας έκατσεν Like the snows! / Σαν τα χιόνια! Like the unfair curse. / Σαν την άδικη κατάρα Slow the cabbages! / Σιγά τα λάχανα! Slow the very oil / Σιγά τον πολυέλαιο It is at Devil's mother / Εν στου θκιαόλου τη μάνα We say the figs figs and the tub tub! / Λέμεν τα σύκα σύκα τζε τη σκάφη σκάφη! Welcome my eyes the two. / Καλώς τα μάθκια μου τα θκιό Whatever you remember you are happy / Ότι θυμάσαι σχέρεσαι The Whore's fence / Της πουτάνας το κάγκελλο With this side to sleep / Που τζίν το πλευρό να τζοιμάσαι You are for the festivals / Είσαι για τα παναϊρκα You do accounts without the hotel owner / Λοαρκάζεις χωρίς τον ξενοδόχο Your eye the cross-eyed / Το μμάτιν σου τ’ αλλήθωρο It’s your mind and a pound / Εν ο νούς σου τζε μια λίρα But is she going to the wedding? / Μα έννα πάει στο γάμο; The masturbation goes cloud / Η μαλακία πάει σύννεφο

Bye-Bye apuezzz mu!!! :p

Του Αγίου Βαλεντίνου..

2008-02-14T13:27:00.000+01:00

Ο Αντι-Βαλεντινιακός Σύνδεσμος που δημιουργήθηκε εδώ και λίγα χρόνια από τη κολλητή μου, η οποία ήταν και η πρόεδρος (καταλαβαίνετε την αγάπη της για τη συγκεκριμένη μέρα) έφτασε φέτος στο τέλος του, αφού η πρόεδρος, δεσμεύτηκε. Και η κολλητή μου, γνήσια γρουσούζα που συνεχίζει ακάθεκτη τη παράδοση και δε χωνεύει τη συγκεκριμένη μέρα, προαισθανόταν ότι κάτι κακό θα συμβεί, με την τύχη που την κατέχει ( at saint valentines) Χθες το πρωί είχαμε μια μικρή αλλά “σοβαρότατη” συζήτηση που είχε ως εξής: ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Κολ= κολλητή εν συντομία και όχι τίποτε άλλο.. Κολ: «Κόρη, νιώθω την, νιώθω την..» Εγώ: «Ποιά;» Κολ: «Ξέρεις εσύ, νιώθω την.. H αύρα της.. κοντεύκει..» Εγώ: «Τι; Νιώθεις Φάντασμα; Ουάουυ» και πλησιάζοντάς με, με ύφος μυστικού πράκτορα: «Ναι, το φάντασμα.. της γιαγιάς μου! Μπουυυ..» Εγώ: (με σοβαρότητα) «Τζίνης που επέθανε πέρσι;» Κολ: «Φτου φτου φτου κόρη μου άκκα τη γλώσσα σου,δεν είχα ακόμα απώλεια γιαγιάς.. Απλά νιώθω την.. Ξέρεις..» Εγώ: «Οϊ ενιξέρω.. ποιά νιώθεις;» Κολ: «Γιατί δε γίνεται να με καταλάβεις που την πρώτη ρε γαμώτο, νιώθω την λέω σου, πλησιάζει, λήγει η προθεσμία, όλα θα αποκαλυφτούν αύριο..» Εγώ: «Προσπαθείς να με πελλάνεις;» Κολ: «Οϊ απλά προειδοποιώ σε, θα έχουμε τράβαλλα πάλε, νιώθω την που πλησιάζει..θα την φάω, δεν τη γλιτώνω..» Εγώ: (αγανακτισμένη) «Ε, ΠΟΙΑΝ;;;;» Κολ: «…Την παλλουτζιά!!!» Κάτι ήξερε η καημένη και με προειδοποιούσε.. Πως μπορώ από τώρα και στο εξής να μην έχω εμπιστοσύνη στο προαίσθημα της κολλητής μου αφού αποδείχτηκε όντως αληθινό; Πώς μπορώ να την κάμω να σταματήσει να τραγουδά (με εξαιρετική επίδοση στη παραφωνία) μες τα’αυτιά μου «14 Φλεβάααρηηηη που τα γιόρταζαν οι άλλοιιιι;» απο τη στιγμή που εγκατέστησε μόνιμα το Ρακιντζή πάνω στο ipod της; Και δεν είναι ούτε καν της μόδας! (φτουυυ γαμώτο..) Και θέτω το εξής ερώτημα: Τι κάνεις όταν το δώρο που χαρίζεις στον boyfriend ξεπερνά το ποσό των €150 και ενώ περιμένεις κάτι ισάξιο ή και ακριβότερο –ντάααξειιι - να σου έρχεται πίσω boomerang ένα{πουλουκκούι} μπρελόκ “me to you” των €8.54 (του πεντολίρου δηλαδή) ;;; Πρίν προλάβεις να ξεφωνίσεις OMG!!! και αρχίσεις να σπάζεις τα σπυράκια σου να σου πώ εγώ τι κάνεις: Θα υποστείς αναγκαστικά τη νύχτα μαρτυρίου μαζί του μόνο-στη-σκέψη-της-«κατραφατσιάς» που-έφαες- και από πρωίας επανορθώνεις ρίχνοντας μαύρη πέτρα πίσω σου (ή το “me to you” στα μούτρα του λεγάμενου), βάζοντας πλώρη γι’ αλλού, γυρίζοντας νέα σελίδα και αν θέλεις τραγουδώντας και το «φεύγω κι αφήνω πίσω μου συντρίμμια» αρκεί η φράση «αρρωστημένους και αγρίμια» να αντικατασταθεί από «μαλακισμένους και αϊ στα τσακίδια» à if you get my point. Με λίγα λόγια, την κάνεις με ελαφρά (αλλά αποφασιστικά) πηδηματάκια πριν να είναι πλέον αργά. Γιατί, ok, ο άλλος μπορεί να θέλει να σου δείξει την αγάπη του διαφορετικά.. Αλλά μετά από τόσους μήνες δεσμού (και τσιγκουνιού) ο συγκεκριμένος, «έφκαλε και το σκοινί και το παλλούκι» που λέμε και στα χωριά, αφού έφτασε σε σημείο ανταγωνισμού με το Σκρούτς {btw,την πάπια έκαμνε την γενικά} Και, οοοοχιι το πρόβλημα δεν εμφανίστηκε στα ξαφνικά, δεν μας έκαμε «ππά» δηλαδή του Αγίου Βαλεντίνου. Άργησε κάπως να φανεί, αλλά εντέλει..όπας! αναδύθηκε σαν την Αφροδίτη μέσα απ’το κύμα. Αντιλαμβάνομαι πως ακούομαι-διαβάζομαι;- κάπως νευριασμένη, αλλά ποιος την πληρώνει, ως γνωστό σε τέτοιες περιπτώσεις; That’s right..η κολλητή..το θύμα..το αποκούμπι..Δηλαδή εγώ.. (θερμό χειροκρότημα) Ακολουθεί κλήση S.O.S η οποία δεν μπορεί να αποφευγθεί (για να μάθω άλλη φορά να το βάλω στο silent) οπότε απαντώ κάπως..: «Μμμμ..;;;» και αφού βλέπω την ώρα ακολουθεί ο εφτάψαλμος. Εγώ: «Δηλαδή δεν υπάρχει καθόλου σεβασμός!! Τι θέλεις κόρη μου που το χάραμα του φού; Θα κάμω μαύρους κύκλους..» Κολ: (πληγωμένη) «Ελάλουν σου τοοοο..»Εγώ: (ξαφνιασμένη) «Χααχχ;;» Κολ: (κλαίγοντας) «Ένιωθα την..θυμάσαι;;;»Εγώ: «Σύνελθε, τι μου λέεις;» Κολ: (με λιγμούς) «Ααααα.. επιβεβαιώθηκε η που***α ..Επιβεβαιώθηκεεεε» Εγώ: (Ξαφνιασμένη) «Ποιάαα;;;» Κολ: «Η παλλουτζιάαααα..» The End

Αγάπη…Το πιο κόκκινο χρώμα…

2008-02-12T21:46:00.000+01:00

Ο άντρας χτυπά ανυπόμονα την πένα του πάνω στο παγωμένο τραπέζι καθώς με περιμένει να μιλήσω. «Ήμουν τόσο στιγματισμένη στη γειτονιά μου το περασμένο καλοκαίρι κι έτσι, είπα να περάσω τις καλοκαιρινές μου διακοπές στο χωριό, μαζί με τη γιαγιά μου» αναστενάζω. Έπειτα, μένω εκεί, σκυφτή, να παίζω νευρικά με τα δυο μου χέρια. Αυτός σηκώνει το κεφάλι και με κοιτάει παράξενα. Παίρνω μια βαθιά ανάσα και συνεχίζω: «Ήμουν φοβισμένη ότι τα όλοι στο χωριό θα αντιλαμβάνονταν ότι ήμουν ανάξια να κάνω οτιδήποτε και θα άρχιζαν να με δακτυλοδείχνουν και πάλι... Για καλή μου τύχη κανένας δε μου έδινε σημασία. Κάποιο απόγευμα αποφάσισα να πάω μια βόλτα. Ήθελα να ξεχάσω τη θλίψη και τη μοναξιά μου αλλά δεν είχα πού να ξεσπάσω. Κάθισα σ’ ένα παγκάκι για να σκεφτώ. Δίπλα μου ήρθε και κάθισε ένας άγνωστος τύπος. Άναψε τσιγάρο. Χωρίς να το πολυσκεφτώ, του ζήτησα ένα. Μόλις αντίκρισα το πρόσωπό του, σάστισα, όπως κι αυτός. Ήταν το ομορφότερο αγόρι που είχα δει ποτέ μου. Για λίγα λεπτά, μείναμε να κοιταζόμαστε χωρίς να μιλάμε. Ένιωσα περίεργα. Μου είπε ότι τον έλεγαν Μάριο, ότι ήταν 22 χρονών και ότι το κάπνισμα ήταν εξάρτηση και καλύτερα να μην έπινα αν ήθελα να είμαι ελεύθερη. Ο Μάριος ήταν τέλειος και δεν πρόσεχε κανένα από τα ελαττώματά μου. Μιλούσαμε για ώρες, βρεθήκαμε ξανά και ξανά μέχρι που η συνάντηση αυτή, κατέληξε να γίνει δεσμός.. Ήμουν τόσο ευτυχισμένη που έδειξε ενδιαφέρον.. σ’ εμένα, που μέχρι στιγμής, όλοι με περιφρονούσαν.. Η θλίψη μου εξαφανίστηκε και κάθε φορά που τον έβλεπα, ένιωθα ότι μου μετέδιδε θετική ενέργεια, γαλήνη..» Ο κόμπος στο λαιμό μου αρχίζει να με καίει και πάλι. «Παρόλο που εγώ είχα ανασφάλειες για τον εαυτό μου, εκείνος ήταν στοργικός και έδειχνε υπερβολικά ερωτευμένος μαζί μου.. Η αγάπη μας ήταν τόσο δυνατή και έλεγα ότι θα κρατούσε για πάντα. Ένιωθα ότι ο Μάριος ήταν το αγόρι που πάντα ονειρευόμουν γιατί ήταν ευγενικός, τρυφερός και με καταλάβαινε όσο κανένας άλλος. Ευτυχώς έμενε μόνος του στο χωριό-οι γονείς του, είχαν πάει διακοπές- και δούλευε σ’ ένα σούπερμάρκετ, μόνο για το καλοκαίρι. Συνήθιζε να μου τηλεφωνά δυο φορές τη μέρα, απλά για να δείξει το ενδιαφέρον του για μένα και όταν μου έκανε μικροδωράκια, μου έλεγε ότι αν μπορούσε θα μου έδινε ακόμα και τ ’αστέρια… Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνα τα λόγια από ένα τραγούδι του Παπακωσταντίνου που μου αφιέρωνε: η αγάπη μου είναι το πιο κόκκινο χρώμα, κατακόκκινη γίνε, σ’ αγαπάω ακόμα... Παρ ’ότι πάντα ήμουν ρομαντική, ένιωθα πως η αγάπη ήταν ένα άπιαστο όνειρο για μένα. Κι όμως.. Ο Μάριος μου άλλαξε γνώμη.. Κάθε σ’ αγαπώ του, γέμιζε τη ψυχή μου με δύναμη και ενέργεια, ελπίδες κι ευτυχία.. Μαζί του, ένιωθα να υπνοβατώ σε ένα όνειρο στο οποίο εάν ξυπνούσα, ήμουν σίγουρη πως θα έχανα τα πάντα. Όταν κοίταζα τα καστανά του μάτια, ένιωθα τη γη να χάνεται κάτω απ’ τα πόδια μου. Τις νύχτες με αγκάλιαζε και με κρατούσε μέσα στα στιβαρά του μπράτσα, λέγοντας μου πόσο με αγαπούσε κι ότι θα πέθαινε αν μου συνέβαινε ποτέ κάτι.. Μα η αλήθεια ήταν πως και γώ θα πέθαινα εάν πάθαινε κάτι. Περάσαμε σχεδόν ένα ολόκληρο καλοκαίρι μαζί, γεμάτο χτυποκάρδι και φιλιά με φόντο το ηλιοβασίλεμα..» Ένα δάκρυ ξεφεύγει απ’ το μάτι μου. Το σκουπίζω στα γρήγορα και συνεχίζω. «Όλα πήγαιναν καλά, μέχρι που μια μέρα αποφάσισα να πάω σπίτι του. Ήξερα πως θα ήταν στη δουλειά κι έτσι, αφού είχα αντικλείδι του εξοχικού του σπιτιού, μπήκα μέσα κι έμεινα να τον περιμένω στο δωμάτιό του. Όταν άκουσα τα κλειδιά ν’ ανοίγουν τη πόρτα, στάθηκα πίσω απ’ το τοίχο -η χαζή..- και έλαβα θέση για να του κάνω έκπληξη. Μα φαίνεται αλλιώς τα έφερε η ζωή και η έκπληξη ήρθε σε μένα κατακούτελα, όταν κοίταξα σιγά- σιγά και είδα το τέρας που μόλις είχε μπει απ’ τη πόρτα..Ο Μάριος που δε με είχε δει, μπήκε μέσα κι άρχισε να ουρλιάζει μανιασμένος: ‘Πού είναι η δόση μου; Πού την έβαλα;” Όταν τον άκουσα, τα έχασα, παλάβωσα. Έσφιξα τα δόντια κι έμεινα να τον κοιτάζω. Έτρεμε σαν ψάρι έξω απ’ το νερό.. Τέλος, άνοιξε ένα συρτάρι, έβγαλε από μέσα μια σύριγγα και τρυπήθηκε στα γρήγορα. Δεν άντεξα. Ένα βογγητό διαπέρασε τα χείλη μου. Έπειτα, ξέσπασα σε κλάματα. Γύρισε και με είδε. Τα μάτια του γούρλωσαν από το σοκ που είχε πάθει. Όταν συνήλθε, με ρώτησε για πόση ώρα στεκόμουν εκεί. Δεν απάντησα. Έμεινα μόνο να βλέπω το πάτωμα κλαίγοντας. Μόνο αυτό δεν περίμενα να δω. Το πρότυπό μου.. ήταν ένας...ένας εξαρτημένος άνθρωπος! Και η τραγική ειρωνεία! Ο ίδιος με συμβούλευε να μη καπνίσω.. Τον κοίταξα στα μάτια και θυμήθηκα – θυμήθηκα την πρώτη φορά που τον είδα, με δυο μάτια χαμογελαστά, δυο μάτια που έλαμπαν σαν ήλιοι, γεμάτα αυτοπεποίθηση και κατανόηση. Μόνο που τώρα, αυτοί οι ξεθωριασμένοι ήλιοι, αυτά τα άλλοτε καφετιά μάτια ήταν βουρκωμένα και κατακόκκινα.. Κατακόκκινα και πρησμένα από την ηρωίνη…Άρχισα να τρέμω, με είχε πιάσει πανικός.. Έτρεξε καταπάνω μου. Με αγκάλιασε σφιχτά, αλλά τον έσπρωξα με δύναμη.. Αηδίασα μόνο με τη σκέψη του φιλιού του. Αυτός άρχισε να τρέμει και να τεντώνει τα χέρια του στον αέρα για να με πιάσει. Ήθελε να μου εξηγήσει... «Δε καταλαβαίνεις…Όχι! Μη μου το κάνεις αυτό.. Σ’ αγαπώ!» άρχισε να φωνάζει. «Φύγε! Μακριά από μένα!» άρχισα να φωνάζω κι εγώ από υστερία. Ξαναπροσπάθησε να με αγκαλιάσει μα του ξέφυγα.. Και τότε ήταν που άρχισε να κλαίει και να χτυπιέται.. Άρχισα να τρέχω - κι αυτός ξωπίσω μου. Δεν μου πήρε πολλή ώρα για να καταλάβω ότι κάναμε κύκλους γύρω από ένα ξύλινο τραπεζάκι. Αυτός φώναζε, έκλαιγε και δε σταματούσε λεπτό να μου λέει πως μ’ αγαπάει και πως μόνο για μένα ζούσε τόσο καιρό.. Σε κάποια στιγμή, όρμησε και μ’ αγκάλιασε ξανά.. Τα χέρια του έτρεμαν τόσο όσο και η φωνή του. «Ακουσέ με..» συνέχισε.. η ανάσα μου κόπηκε. Έμεινα να τον κοιτάω με τα μάτια μου παραλημένα στα δικά του. Και τότε ξεστόμισε τα λόγια που μ’ έκαναν να λιώσω. «Σ’αγαπώ..» ψιθύρισε. Δάγκωσα με τόση δύναμη τα χείλη μου, που μάτωσαν.. Δεν είχα σκοπό να τον πιστέψω αυτή τη φορά. Ήξερα πως δε μιλούσε αυτός, αλλά τα ναρκωτικά. «Όχιιιι!!!» φώναξα και τον έσπρωξα και πάλι μακριά.. Ένιωσα τα μάτια μου να θολώνουν, το μυαλό μου να σκοτεινιάζει.. Μέχρι που άρπαξα ένα φωτιστικό απ’ το τραπέζι και χωρίς να το σκεφτώ ,το έριξα πάνω του..» Ο άντρας γουρλώνει τα μάτια του από θαυμασμό.. Δείχνει τρομοκρατημένος.. «Δεν το έκανα σκόπιμα.. Δεν ήθελα να τον χτυπήσω.. Γι’ αυτό κι έκατσα εκεί μαζί του.. και του μιλούσα.. και του έλεγα το τραγούδι μας...και με άκουγε. .του τραγουδούσα..: Η αγάπη μου είναι το πιο κόκκινο χρώμα, κατακόκκινος γίνε.. σ’ αγαπάω ακόμα.. και με άκουγε.. το ξέρω.. με άκουγε..» Σταματώ απότομα. Τα δάκρυα καίνε τα μάτια μου. Τώρα πια δεν μπορώ να τα συγκρατήσω. «Πότε μπορώ να τον δω; Θα.. θα με συγχωρέσει και θα τα ξαναβρούμε...είμαι σίγουρη γι’ αυτό...θα είμαστε και πάλι μαζί..» ψελλίζω και τραβώ τα μαλλιά μου όλο νευρικότητα.. Ο ψυχίατρος αναστενάζει κοιτάζοντάς με γεμάτος οίκτο..: «Δεσποινίς Ιωάννου, σας έχω ήδη πει... Ήταν ένα ακαριαίο χτύπημα στο κεφάλι.. Φοβάμαι πως ο Μάριος είναι.. νεκρός...κι εσείς είστε υπεύθυνη γι’ αυτό.. Αλλά συμπεριλαμβανομένου του γεγονότος ότι κλειδώσατε τον εαυτό σας μαζί με το πτώμα του μέσα στο δωμάτιο για οκτώ ολόκληρες ώρες, δεν πιστεύω ν’ αντέξετε τη δίκη...» Μ’ αυτά τα λόγια, ο αστυνομικός τον οδηγεί έξω απ’ το δωμάτιο, αφήνοντάς με μόνη.. Εντελώς μόνη να ψιθυρίζω τα λόγια κάποιου τραγουδιού...Κάποιου τραγουδιού που μίλαγε γι’ αγάπη...